Gegen Das Blog

32

2010-09-24T00:04:00.000+03:00

Nice sampiyonluklara Oz Büyücüsü...

St. Pauli vs Hamburger SV Derbisi

2010-09-21T00:05:00.011+03:00

90 Dakika + Bir Sut = 3 Puan

2010-09-20T22:57:00.002+03:00

Her macta ekran karsisina yeni bir umutla gecip, yine ayni futbolu izledikten sonra önemli olan aslinda kötü oynarken de üc puan alabilmek oldugu fikriyle avunup durur oldum. Sahadaki isimlere bakarak, hele ki hücum oyuncularina, macin rahat gececegini düsünmek hayalden öteye gecemiyor Galatasaray maclari icin. Su an icin tek teselli Misimovic'in Bundesliga performansina biran önce cikmasi ve kaptan Arda'nin da takima dahil olacak olmasi. Bucaspor macinin son dakikalarinda daha önce hic rastlamadigim bir manzara ile karsilastim. Sari kirmizili oyuncular uzatma dakikalarini rakip takimin kose gönderinin orda eritmek icin cabaliyorlardi. Galatasaray oyuncularin bu tarz islere ihticay duymasini hic yakistiramadim. Karpaty macinin son saniyelerinde skor avantajini koruyamayan ekip Bucaspor karsinda duraklamarilari kazasiz atlatinca sahadan üc puanla ayrildi, ama bu sekilde bir sezon gecmez. Bu arada Sivas'ta lailaheillahla ile takimi motive eden Bülent Uygun'un Izmir'de isi hicte kolay gözükmüyor.

Nasip Olmaz Herkese

2010-09-20T22:27:00.002+03:00

Hidayet gecen sene verdigi karar ile kariyerini ne kadar düsüse gecirdiyse de, bu sene Phoenix Suns'a takas olarak bir o kadar isabetli bir tercihe imza atti. NBA kariyerinin son yillarini Nash ile birlikte gecirecek olmasi Hedo icin cok büyük bir firsat. Kariyeri duraklama veye bitme asamasina gelmis bircok oyuncuyu tekrar hayata döndürmüs biri olarak Nash'in Hedo'nun üsütndeki etkisi olumlu olacaktir. Umarim Hedo'da bu firsati iyi degerlendirir.

Fair-Play Lütfen

2010-07-27T14:21:00.002+03:00

UEFA Avrupa Ligi'ne katılma hakkı elinden alınıp Villarreal'e verilen Mallorcalı futbolcular Feyenoord ile oynadıkları hazırlık maçı öncesi UEFA'yı protesto etmeyi unutmadılar.

Ayrılık da Sevdaya Dahildir

2010-07-25T22:03:00.003+03:00

Ben dün gece İstanbul'daki dostlarımla vedalaşırken bu güzel adam da 15 yıldır formasını giydiği Real Madrid'e veda etti. Ayrılıklar her zaman hüzün dolu olur ama ayrılıkların da sevdaya dahil olduğunu unutmamak gerekir. Umarım Guti'nin o güzel ara paslarını, sanatçı edasıyla yeşil sahada yaptıklarını bu ülke topraklarında da canlı canlı izleriz...

2010-07-16T10:32:00.001+03:00

2010-07-12T04:17:00.001+03:00

2010 Dünya Şampiyonu İSPANYA !!!

Yarasaların Arasında Bir Örümcek Adam

2010-07-09T17:32:00.002+03:00

Bugün Valencia kulübü yeni transferlerinden Mehmet Topal'ı basına tanıtı. Mehmet Topal'ın transferi bundan sonra oyuncularımız ve kulüplerimiz için bir dönüm noktası olacaktır. İspanya'nın Barcelona ve Real Madrid'in ardından üçüncü büyük olarak sayabilceğimiz Valencia'nın bonservis bedeli ödeyerek yaptığı bu transfer bu topraklardan yapılmış en büyük transferdir bana göre. Mehmet Topal için Galatasaray sonrası Valencia bence çok doğru bir tercihtir.

Emre Belözoğlu'nun zamanında plansız programsız yaptığı tercihlerin (Inter ve Newcastle United) bir oyuncunun kariyerini nasıl etkileyebileceğini görmüştük. Arif Erdem'in lahcamun hasretine yenik düştüğü İspanya'da Nihat Kahveci sonrası Mehmet Topal'ın da gayet başarılı olacağına inanıyorum. İspanya'daki futbol yaşantısı için Nihat'ın tecrübelerinden faydalanadabilir. Basın toplantısında da bu konuda ne kadar bilinçli olduğunu gösterdi ve en kısa zamanda ispanyolca öğreneceğini söyledi. Geçtiğimiz sezonun ardından futbola veda eden Baraja'nın yerini doldurmak için mücadele edecek Örümcek Adam'ın İspanya kariyerini Barcelona, Mourinho kapışmasının yanında heyecanla takip edeceğim.

Yok Artık Miami Heat

2010-07-09T14:13:00.003+03:00

NBA'de son yıllardaki Los Angeles Lakers hanedanlığı diğer takımların kadrolarını oluşturmasına büyük etki yapmaya başladı. İddaalı takımların birçoğu yeni sezona başlarken nasıl başarılı oluruzdan öte Lakers'ı nasıl durduruz planları yaparak giriyorlar.

Boston Celtics'in üç all-star oyuncuyu aynı forma altında biraraya getirip şampiyonluk yüzüğünü takmasından sonra Miami Heat işi bir adım öteye götürdü ve NBA sayı krallığında ilk onunda bulunan üç oyuncuyu kadrosuna kattı. Wade, biten sözleşmesini uzatırken, ilk transfer hamlesi Chris Bosh ile geldi. Bana göre bu hamle Lebron James'in de tercihini büyük oranda etkiledi. Asıl bomba ise dün gece patladı ve LeBron James önümüzdeki yıldan itibaren Heat forması giyeceğini açıkladı. Bu açıklama sonrası Florida'da 6 numaralı LeBron James formalı piyasaya sürülürken, Cleveland'da ise 23 numaralı formalar ateşe verildi.

Miami Heat, Dwayne Wade, Chris Bosh ve LeBron James üçlüsü ile doğu konferansının açık ara en iddaalı ekibi olurken NBA şampiyonluğu içinde Lakers'a ne kadar istekli olduğunu göstermiş oldu. Boston Celtics üçlüsüne göre yaşça genç olmaları çok büyük bir avantaj. Böyle sansasyonel isimleri bir araya getirdiğinizde herşey elbette toz pembe olmuyor. Hücumda topu elinde isteyen bu üç ismin, egolarından ne kadar fedakarlık yapacağı ve bu üçlünün etrafında hangi isimlerin olacağı Heat'in kaderini çizecektir. Bu üç ismi Heat forması altında gören Pat Riley'da bencteki yerini önümüzdeki sezon yerini alır.

Bu yaz transfer sezonun en umutlu takımı New York Knicks ise bu transfer sonrası süt dökmüş kedi gibi bakakalmıştır sanırım. Tüm planları LeBron James üzerine yapan Knicks, David Lee'yi de takımdan gönderdikten sonra elinde bir tek, ego konusunda LeBron ile kapışabilecek Amere Stoudemire kaldı. Pierce, Nowitzki, Joe Johnson gibi isimler kontratlarını uzatırken Boozer Chicago Bulls ile, Bosh ve LeBron'un Heat ile anlaşması sonrası albenisini yitiren free-agent havuzundan bakalım kimler Knicks forması giyecek.

Cengaver Cana

2010-07-09T13:47:00.005+03:00

Flavio Conceicao, İnamoto, Ahmed Barusso, Linderoth gibi hayalkırıklıklarından sonra Galatasaray orta sahasının yeni savaşçısı Lorik Cana oldu. Mehmet Topal ve Keita'nın satışından sonra beklenen transfer hamlelerinin ilki en çok ihtiyaç duyulan bölgeye yapıldı. Cana'nın Sunderland'de geçirdiği geçen sezondan daha ziyade Marsilya'daki performansını izleme şansı bulmuştum. 90 dakika mücadele eden, formasının hakkını sonuna kadar veren agresif oyun tarzının getirisi olarakda sıkça kart görmesi dezavantaj gibi görünse de Galatasaray'ın iskeletini oluştururken bu tarz mücadeleci bir isme ihtiyacı vardı. Neill önünde Cana ile kurulmaya başlayan iskelet ilerde Baros ile bitiyor. Bu düzende iki boşluk var, kaleci ve Cana ile Baros arasındaki isim.

Türkiye Ligi'nde başarılı olmanın en basit formülü olan iyi bir kaleci, sağlam stoper ikilisi iskeletini kurmaktır. Bunun örneklerini defalarca gördük; Taffarel-Bülent-Popescu, Rüştü-Hogh-Uche, Mondragon-Song-Tomas, Cordoba-Zago-Ronaldo... Servet'inde bu sene kendini toparlamasını umarak ve iyi bir kaleci transferi ile Galatasaray bu iskelete sahip olabilir.

Mehmet Topal'dan gelen para belki kendisinden 3 yaş büyük olan başka bir isim için kullanıldı, ve Cana ismi birçok taraftarı tatmin etmemişte olabilir ama bundan önce gelen büyük isimlerin yarattığı hayal kırıklığı sonrası Cana'nın göstereceği performans için sabırlı olmak gerekir. Galatasaray'ın bu sene gerçekleşen transferlerininde Rijkaard'ın istekleri doğrultusunda yapıldığı düşünürsek geçen seneye göre bazı şeylerin farklı olacağını düşünmek mümkündür. Cana sonrası en çok gündeme gelen isim Monaco'dan Pino olsa da bu ismin Kallström olması dileğiyle...

Bülent Timurlenk: Lorik Cana: Savaşın Çocukları Savaşçı Olur

Bener Onar : Lorik Cana ve Hakemler

Köyden İndim Şehre

2010-07-06T13:42:00.003+03:00

NBA'de bu yaza damgasını free-agent konumundaki süper yıldızların hangi takıma gideceklerine dair haberler vuruyor. Bu seneki free-agent havuzunu ise birçok dev isim oluşturuyor; LeBron James, Dwayne Wade, Chris Bosh, Amare Stoudemire, Dirk Nowitzki, Joe Johnson, Carlos Boozer... Bu isimlerden Nowitzki ve Joe Johnson takımları ile tekrar anlaşmaya vardı. Bu yazın ilk flaş transferini ise, Amare Stoudemire'ı kadrosuna katan New York Knicks patlattı. Knicks, Stoudemire'a 5 yıl için 100 milyon dolar ödeyecek. Bu transferden sonra gözler Amare'nin yanına Knicks'e gelecek ikinci isme çevrildi. New York Knicks kadrosuna maksimum kontratlı bir oyuncu daha katma imkanına sahip. Forma numarasını otuz ikiden bire çeviren biri için New York Knicks tercihi beni pek şaşırtmadı. Phoenix Suns ile batı finalinden öteye gidemeyen Amare'nin New York Kincks'de de olası bir ikinci yıldız transferi olsa bile NBA finali görmesi çok zor bana göre. Ne York Knicks'in bana göre asıl sorunu iki maksimum kontratlı oyuncunun etrafındaki isimler olacaktır. Amar'e Stoduemire'de kısa bir ayrılıktan sonra tekrar eski koçu Mike D'Antoni ile New York Knicks forması altında buluşmuş oldu. Amare'nin New York Knicks şapkası ile MAdison Square Garden önünde verdiği pozda tam köyden indim şehre pozu olmuş.

Bu transfer sonrası çehre değiştirecek bir diğer takım ise, NBA'de taraftarı olduğum Phoenix Suns. Amare'nin gidişi sonrası oluşan boşluğu nasıl dolduracakları burada çok önemli. Zaten her daim pota altında sıkıntı yaşayan Suns'ın Amare kadar skorer bir pota altı oyuncusu bulması çok zor. Bu ayrılık ile belki hep yumuşak tarafı olan pota altı savunmasını sertleştirmek adına buna uygun isimlere yönelebilirler ki ilk transferleri free-agent Hakeem Warrick ile anlaşmak oldu. Nash'in varlığı ile Warrick'in istatisliklerini ikiye katlaması muhtemeldir ama Amare'nin boşluğunu bir tek Warrick ile doldurmaları imkansız. Nash'in de belki de son senesini oynadığı Suns'ı zor günler bekliyor.

Güzel Haber

2010-07-06T12:55:00.004+03:00

Yukarıdaki resimde bulunan üç isimden soldaki gönderilmeye çalışıyor, ortadaki bugün itibariyle başka bir kulüpte forma giyecek, sağdakinin durumu ise belirsiz. İşte bu tablo Galatasaray'ın geçen seneki transferlerinde ne kadar başarısız olduğunun kanıtı. Sabah uyandığımda karşılaştığım ilk haber, Keita'nın Al Sadd kulübüne satılmış olduğudur. Keita'nın gidişine üzüldüm desem yalan söylemiş olurum. Hele ki aldığımızdan daha yüksek bir paraya sattığımızı duyunca daha da bir sevindim.

Abdul Kader Keita'nın geçen seneki istatisliklerine baktığımızda, sizi tatmin eden rakamlar ortada dolaşıyor (38 maç 10 Gol - 14 Asist) ama Keita gerek Süper Lig'de geçtiğimiz sezon ortaya koyduğu tiyatral ve şiddet içerikli hareketler, gerekse Dünya Kupası'ndaki oskarlık performansı ile Galatasaray formasını giymeye hak eden bir sporcu değildi.

Bu transferden sonra Dos Santos ve Kewell'ında önümüzdeki sezon takımda olmayacağını varsayarsak Elano'nun takımda ihtimali yükselmiştir bana göre. Keita'nın gidişinde beni sevindiren bir diğer nokta ise Galatasaray'ın herhangi bir maddi kayba uğramamış olmasıdır. Galatasaray, Keita ve Mehmet Topal transferleri ile de uzun zamandır yapamadığı, oyuncu transferinden de kaynak elde etmeyi bu sene yavaş yavaş başarmaya başlamıştır. Şampiyonlar Ligi'ne bu kadar zamandır uzaktan bakan Galatasaray'ın gelirlerini attırmak için daha da çok oyuncu satması gerekebilir.

Johan Neeskens

2010-07-06T12:38:00.005+03:00

Ne kadar uğraşsamda videoyu buraya yükleyemedim ama futbolla hatta sporla uzaktan yakından ilgilenen herkesin bu videoyu izlemesini tavsiye ederim. NtvSpor'da yayınlandığına kaçırmıştım. Dünkü Spor Servisi programının kapanışında denk geldim. Uğur Vardan dünkü yazısının bir bölümünde bu klipten bahsetmiş. Bende onunla aynı duygular içindeyim, Galatasaraylı futbolcuların böyle bir isimle çalışabilme imkanı buldukları için kendilerini şanslı hissetmeleri gerek. Böyle bir değerin bu ülkede çalışıyor olup bizlerin farkına varamaması ne kadar üzücü. Keşke futbola, spora Neeskens'in dediği gibi "... ne de olsa insanız hepimiz" pencerisinden bakarsak birçok sorunun da üstesinden gelebiliriz gibi geliyor bana.

John Neeskens Klibi

Son Citizen: David Silva

2010-06-30T15:13:00.007+03:00

Roberto Mancin'nin yeni sezon için ikinci transferi Valencia'dan David Silva oldu. Sezonun ilk transferi Boateng kardeşlerden Almanya Milli Takım forması giyen Boateng olmuştu. Manchester City, bol keseden dağıtmaya devam ediyor. Boateng için Hamburg'a 12.5 milyon pound, David Silva içinde Valencia'ya 30 milyon pound ödeyecekler. İspanya gibi dünya kupasında iddaalı bir takımda for giyen bu kalitede bir oyuncuyu turnuva oynanırken transfer etmek çokta kolay olmasa gerek. Bu transferin gerçekleşmesinde Valencia'nın içinde bulunduğu ekonomik durumda etkili olmuştur elbette. Silva, Manchester City için pekte iç açıcı konuşmayıp, Chelsea'yi öven açıklamalarından sonra Manchester City'e transfer olmayacağını düşünüyordum. Manchester City'e giden oyuncuların kariyer planlamalarından şüphe ediyorum. David Silva seviyesinde oyuncuların daha mantıklı tercihler yapması gerekir. David Silva'nın Premier League kariyerinin kupasız kapanması çokta düşük ihtimal değil gibi. Silva'nın fizik özelliklerinden (170 cm boyla) ötürü devasa stoperlerin ve fiziksel mücadelenini üst seviyede olduğu Premier League'de epey zorlanacağı düşünenlerdenim. Önümüzdeki günlerde David Silva'yı takiben Manchester'ın mavi yakasının bir diğer yeni sakini ise Barcelona'dan Yaya Toure olacak gibi.

Valencia'da içinde bulunduğu dar boğazdan yıldızlarını birer birer satarak çıkmaya çalışıyor. David Villa ve David Silva'nın takımdan ayrılacağı günler yakındı, Juan Mata'da gidenler arasına katılacak gibi. Valencia büyük isimlerini kaybederken, yerlerine takviye yapmayı ihmal etmiyor ama takımın genel kalite seviyesi epey düştü. Emekli olan Baraja yerine Mehmet Topal'ı, David Villa yerine Getafe'den Soldado'yu aldılar. Mata ve David Silva'nın yokluğunu mevcut isimlerle doldurmaya çalışacaklar sanırım. Bir türlü istenilen performansı veremeyen Joaquin ve vitrinden düşen Vicente, Valencia'nın yeni kanat oyuncuları olacaktır. Bu arada Bayern Münih'de gözden düşen, Roma'da Adriano'nun gelmesiyle barınamayan Luca Toni'de Genoa yolcusu...

Adios Amigos

2010-06-30T00:14:00.003+03:00

Saçma sapan şutlarını, yere balıklama atlayışlarını, sinir bozucu sırıtışını bir süre göremeyecek olmaktan gayet mutluyum. Bu gece ne Portekiz ne de Ronaldo beni yanıltmadı. Queiroz, İspanyolları durdurmak için elindeki tüm stoperleri sahaya sürmüş. Katalanlar, Villa performansını izledikçe daha da keyifleniyorlardır her maç sonrası. Bu arada Sergio Ramos'un kaç ciğeri var merak ettim doğrusu. Bizler bu ülkede Sabri'ye sırf koşuyor diye futbolcu titrini yakıştırıyoruz, peki o zaman 90 dakika sağ kulvarda tek başına gidip gelen Sergio Ramos hangi mesleği icra etmekte acaba?

K.O

2010-06-27T19:33:00.003+03:00

"Soccer is a game for 22 people that run around, play the ball, and one referee who makes a slew of mistakes, and in the end Germany always wins."

Bu maçtan sonra Gary Lineker'in kulakları epey bir çınlamıştır. Maçın böyle bir skorla biteceğini Almanlar bile tahmin etmiyordu sanırım. İngilizler tam bir hayalkırıklığıydı. İlk yarıda Lampard'ın çizgiyi geçen şutunu yan hakem görebilseydi senaryo ne kadar farklı olurdu bilemeyiz ama İngilizler bu oyun ve özellikle defans ile attıklarından fazla yerlerdi gibi. Tarihlerinin en farklı Almanya hezimetinden sonra Ashley Cole, Terry, Gerrard, Lampard ve Ferdinand için dünya kupası kazanma rüyası sona vermiştir. Önümüzdeki turnuvada Rooney önderliğinde İngiltere Milli Takımının bir başka dünya kupası serüveninde görüşmek üzere...

Orda Bir Mesut Var Uzakta...

2010-06-24T16:32:00.001+03:00

Bende Mesut Oezil'in futbol yeteneğini tartışma konusu yapmam.

Neill ve Marquez'li Hucüm Hattı

2010-06-22T13:54:00.003+03:00

West Ham United'dan ayrılıp serbest kaldığı zaman epey bir umutlanmıştım Lucas Neill'in Galatasaray'a transferinden. Bu transfer geçtiğimiz sezon başında değil de devre arasında gerçekleşmişti. Avustralya Milli Takım kaptanı kalite ve performans açısından bakıldığında, Galatasaray'ın son zamanlarda gerçekleştirdiği en başarılı transferdi. Şimdi aynı düşüncelere Rafael Marquez için sahibim. Meksikalı sporcunun performansı her zaman beğenmişimdir, zaten dünya kupasında ortaya koyduğu performansta şaşırtıcı olmadı. Meksika daha üst turlara ilerlerse Marquez'in taliplileri de artacaktır ve Galatasaray'ın işi daha da zorlaşacaktır eminim. Türkiye ligi için stoper hattını iki yabancı stoper ile kurmak kaleyi yerli bir kaleciye teslim etmek anlamına gelebilir. Şu an ki tablo ile de Galatasaray'ın bir başka 7-8 milyan avroluk transferi kaldırabileceğini düşünmediğimden ötürü yeni sezonda benim gönlümden geçen ilk isim Marquez'dir. Neill-Marquez ikilisinin, ligimizdeki birçok forvet ikilisinden daha teknik bir ikili olacağı aşikardır.

New York, I Love You

2010-06-21T23:12:00.003+03:00

Bu aralar epeydir izlemeyi ertelediğim filmleri birer birer izlemeye çalışıyorum. İzlenecekler listesinin başında da dost tavsiyeleri ve Fatih Akın'ın bir şekilde parmağının bulunduğu filmler yer alıyor. Genelde bu kadar kaliteli isimlerin yer aldığı projeler hayalkırıklığı yaratsa da New York I Love You'da kısa kısa hikayeler sayesinde sıkılmadan bir sürü farklı senaryoya eşlik ediyorsunuz. Uğur Yücel'i bir kenara koyarsak hangi hikayede Fatih Akın'ın imzası olduğunu tahmin etmek benim için çok zor olmadı. Natalie Portman ikinci yönetmenlik denemesini bu filmde yapmış. Natalie Portman ve Brett Ratner'ın yönettiği bölümlerin konusu, Jiang Wen ve Yvan Attal'ın yönettiği bölümlerdeki diyaloglar (özellikle Etan Hawke-Maggie Q ve Andy Garcia-Hayden Christensen arasında) etkileyici. Herkese iyi seyirler...

And The Oscar Goes to ....

2010-06-21T22:20:00.003+03:00

Geride bıraktığımız sezonda bir çok kere bu tarz sahnelere tanık olduk. Sahnelerin hemen hemen hepsinin baş aktörü Abdul Kader Keita idi. Keita, birkaç dakika önce darbe aldığı rakibine birkaç dakika sonra acımasızca dirseği yapıştıracak, yumruk atacak kadar bu oyunu sevmiyor bence. Eriksson, Keita'ya ne taktik verdi bilmiyorum ama Keita sanki sahada sırf bir Brezilyalı oyuncuyu, özellikle Kaka'yı, attırmak için uğraşıyordu. Keita takımı lehine skoru değiştirmede başarılı olamadı ama Kaka'nın kırmızı kart görmesini sağladı. Ne yazık ki dünya kupası maçında iki Galatasaraylı oyuncunun forma giymesinin mutluluğunu yaşamak yerine Keita'nın kısa filminin utancına tanık oldum. Michael Bastos'a bir pozisyonda yaptığı hareketi birileri Keita'ya yapmış olsa eminim saatlerce yerde kıvranırdı. Keşke mevcut yönetimde birileri nasıl bir oyuncuya sahip olduklarının farkında olup o formaya yakışmayan bu isme gereken uyarılarda bulunsa ya da kapı dışarı etse. Fildişi Sahili Milli Takımı, Bugün Portekiz'in Kuzey Kore'ye yedi atmasının ardından büyük ihtimalle bavullarını toplamaya başlamıştır ve ne yazık ki Keita'da en iyi oyuncu oskarı ile yeni sezon hazırlıklarına Florya'da start verir.

Panini South Africa 2010

2010-06-21T22:17:00.002+03:00

Panini'nin çıkartmaları toplamaya baş tam net hatırlayamasam da sanırım 96 yılıydı. O zaman alınan her kolaya bir etiket veriyorlardı ve kitapcığım olmadığı için etiketleri oraya buraya yapıştırıyordum. 2006 Dünya Kupası albümümü tamamlayamamıştım, Euro 2008'de epey uğraşıp tüm albümü tamamladım, 2010 Dünka Kupası albümüne ise hiç girmeyi düşünmüyordum ama sağolsun bir arkadaşım hafiften zehri vermesiyle kendimi albüm alırken buldum. Birkaç arkadaşım dalga geçse de bu sefer de gayet iddalı ve hırslıyım albümü tamamlamada. Takım kadroları şubat ayına göre oluşturduğu için kadrolarda yer almayan kimi oyuncular olabiliyor. Umarım en kısa zamanda ikinci tamamlanmış albümüme kavuşurum.

The Dog Problem

2010-06-21T22:09:00.004+03:00

Uzun zamandır buraya uğramıyordum, bu filmi izledikten sonra içimdeki birşeyler yazma isteği tekrar canlandı. Ayrıca çok yakın bir dostumun köpeği Ulver (kendisi alman kurdu olup blog sayfasında sağ sütunda yer almaktadır) ile geçirdiğim onca vakitten sonra aklımın bir köşesinde olan köpek sahibi olma arzusunu da biran önce gerçekleştirmem gerektiğini hatırladım.

Hollywood romantik komedilerine mesafeli olduğum için The Dog Problem'ı izlemeye karar verirken tereddütlüydüm. Bu filmi Heaven'daki performansıyla sevdiğim aktörler arasına giren, Lost In Translation'da umursamaz sevgiliyi canlandıran Giovanni Ribisi ve biraz da Dexter'dan tanıdığımız Jennifer Carpenter hatrına listeme almıştım. Her ne kadar Jennifer Carpenter'ın rolü tek sahnelik olsa da Giovanni Ribisi yine beğenimi topladı. The Dog Problem beklediğimden de keyifli ve etkileyici çıktı. Filmin yönetmenliğini filmde de rol alan Scott Caan yapmış. Herkese iyi seyirler...

Tuhaf İşler Kulübü

2010-05-27T10:55:00.004+03:00

Hayalkırıklıklarıyla dolu bir sezonun ardından, mutlu olabilmek için Rijkaard'ın takımda kalması ve Neill'in varlığı, bir de uzun zamandan sonra oyuncu satabilmeyi başarmaktan başka sebebim yok. Önümüzdeki sezon açılışına kadar da olabildiğince transfer söylentilerine, asparagas haberlerden uzak durmaya çalışacağım.

Sıfır kupalı bir başka sezondan sonra, son yıllarda alıştığımız üzere Galatasaray yeni sezon hazırlıklarına hızlı başladı. Yaşanan gelişmelerden anladığımız üzere, bonservissiz oyuncu transfer etme mantalitesi hala devam etmekte. En azından geçen sezonun aksine (Gökhan Zan, Leo Franco) bu seneki tercihler (Mehmet Battal, Ali Turan, Serdar Özkan) biraz daha umut verici. Sezon biter bitmez gönderilecekler listesinin tepesinde yer alan Leo Franco'yu transfer eden zihniyete karşı taraftarlar umarım tepkisiz kalmazlar. Aynı şekilde "cam adam" Gökhan Zan transferi de arada kaynamaz.

Haldun Üstünel'in Kewell hakkında yaptığı açıklamalar ise kafalardaki soruların sayısını daha da arttırdı. Tüm sezon sabredip, sezon sonunda bu açıklamayı yapmak nasıl bir vizyon ister bilmiyorum. Kewell'ın kalmasını sadece taraftar baskısı sağladıysa, üzülerek söylemeliyim ki gitmesi daha faydalı olur iki taraf için de. Meira'nın satılıp takımın stopersiz bırakılmasından, sonra geçen sezon devre arasında Nonda'nın gönderilip forvetsiz kalınması bence Galatasaray'da bazı taşların yerine oturmadığını gösterir.

Nonda gitmezse herşey farklı olurdu ya da Kewell oynamayacaksa gitmeliydi tartışmaları yapmak şuan için çok geç olsa da, Üstünel'in açıklamaları gerçekten de şaşkınlık verici. UEFA kupasını kazanmış, takımın başında Rijkaard ve Neskeens gibi isimlerin olduğu bir kulüpte bu tarz gelişmelerin yaşanması zaten iyice azalan güzel günler yaşama umudunu bitirme aşamasına getiriyor.

Denizlispor'dan transfer edilen Çağlar Birinci her ne kadar ihtiyaç olunan bir bölgeye yapılmış transfer gibi gözükse de, bu transfer karşılığında Denizlispor'a bonservisleriyle gönderilen altyapıdan çıkmış dört oyuncu için, Murat Akça(19), Serdar Eylik(20), Semih Kaya(19) ve Erhan Şentürk(21) için Rijkaard ve Neskeens'in kararına güvenmekten başka alternatif göremiyorum, ki umarım bu kararı teknik heyet vermiştir. Altyapıdan bu kadar oyuncu çıkması sevindirici olsa da diğer tarafta da bu isimleri bolca etrafa dağıtmak kafaları karıştırıyor.

Futbolda bunlar yaşanırken, "skandal" bir sezonun ardından ligde kalmayı başaran takımın, hatta play-off'u bir galibiyetle kaçırdılar, en önemli yerli parçası olan Evren Büker'i Trabzonspor'a kaptıran erkek basketbol şubeside, futboldaki meslektaşlarını aratmıyorlar. Kadın basketbol takımında ise, Fenerbahçe'den ayrılışı olaylı olan,daha sonra Galatasaray'a geri dönen Zafer Kalaycıoğlu ile yollar ayrıldı. Fenerbahçe camiası ile bu kadar tartışmaya girip bu transferi gerçekleştirdikten sonra bu kadar kolay vazgeçilmesinin ardında umarım planlı programlı alınmış kararlar vardır. Bu kadar düşündürücü gelişmenin yanında hiç mi güzel gelişme yaşanmadı derseniz, Radoslav Rancik'in sözleşmesi 2 yıl daha uzatıldı ve Simone Agustus bu sene sarı kırmızılı forma ile tekrar izleme şansı bulacağız.

Beat L.A Again !!!

2010-05-27T10:40:00.006+03:00

L.A Lakers - Phoenix Suns: 2-2
(Serinin 5. maçı bu gece saat 04.00 NTVSpor'da)

Not Defteri

2010-05-27T09:22:00.007+03:00

Epeydir bir şeyler yazamadım, ama bu ara elimden geldiğince okumaya ve izlemeye çalıştım. Radikal'de Bağış Erten'in bugünki yazısını "Akil Adam doğulmaz, Akil Adam olunur" mümkünse gazetenin mürekkebi elinize bulaşacak şekilde okuyun. Gereksiz ve birbirinin aynısını sezon değerlendirmeleri yerine olaylara biraz farklı bakanlar için yol gösterici rehber niteliği taşıyacak bir yazı. Yeni keşfettiğim bloglar arasında olan Fever Pitch'de çok güzel İbrahin Altınsay ropörtajı okudum. Ropörtajı yapanın da, İbrahim Altınsay'ın da ağzına, ellerine sağlık. Altınsay'ın sadece futbola değil dünyaya bakışı gerçekten etkileyici ve şık. Milli takım hakkındaki görüşleri benim düşüncelerime tercüman olmuş. Ropörtajın birinci ve ikinci bölümü burada. Geride kalan sezonun ardından Galatasaray hakkında bişiler okumak isterseniz, Jesus Almeyda'nın "yaşlı ve sakat" Kewell için yazdığı yazıyı tavsiye ederim.

25

2010-05-13T20:27:00.001+03:00

Moral Bozukluğu ve 31

2010-05-12T12:56:00.002+03:00

Moral Bozukluğu ve 31, aynı evi paylaşan Kerem ile Ege'nin bir gece rüyalarında gördükleri Eros ile diyalogları sonrası biran önce birileriyle sevişmenin derdine düşmesini konu ediyor. İlk sevişmelerini yaşayamamanın getirdiği stres ev arkadaşlarına farklı deneyimler yaşattırıyor. Bir günde çekilen ve Cihangir'i mesken tutan filmde, Ozan Özcan'ın performansını çok beğendim. İsteyenler filmi kendi internet istesenden indirebilirler. (http://moralbozukluguve31.com/) Radikal'de Fatih Özgüven'in filmle ilgili yazısına da bu linkten ulaşabilirsiniz. İyi seyirler...

Güle Güle

2010-05-11T14:27:00.005+03:00

Galatasaray, Antalyaspor maçı ile bu seneki Ali Sami Yen defterini kaptırken, bu defteri öbür boyu kapatacak olan bir isim vardı o akşam sahada. Emre Aşık, sezon sonunda profesyonel futbol kariyerine son verecek. Bundan sonra hem milli takım hem de Galatasaray ne zaman ihtiyaç duyulsa hazır olucak bir isim bulması lazım. Galatasaray'ın Emre Aşık için de bir jubile düzenleyeceğini sanmıyorum, yine sessiz vedalardan birine şahit olucaz anlaşılan. Neyse biz büyüklerin işine karışmadan, tekrar Emre Aşık'a dönelim. Galatasaray'ın dışında Fenerbahçe, Beşiktaş formalarınıda giyen Emre Aşık, oynadığı her kulüpte benimsendi. Şu kulübünün formasını giymem ya da doğuştan şu takımlıyım demeçlerine hep mesafeli durduğu için görmüş olduğu bu saygıyı yine kendisi yaratmış oldu. Roma Olimpiyat Stadı'nda yaşananlar karşısında dayanamayıp italyan polisine gösterdiği tepki ise hala akıllarda. Güle güle "formanın hakkını veren adam" ...

How Sweep It Is

2010-05-10T17:57:00.007+03:00

Steve Nash iki sene önce kırık burunla yapamadığını bu sefer tek göz ile gerçekleştirdi. Eşleşme öncesi kimse Phoenix Suns'ın San Antonio Spurs'ü süpürebileceğini tahmin etmiyordu sanırım. Üçüncü maç sonrası taraftarlarına süpürgelerini sandıktan çıkartan Suns, Popovich ve ekibini hiç şans tanımadı. Suns taraftarı annelerde en güzel hediyeyi tuttukları takımdan almış oldu. Serinin dördüncü maçında Duncan'ın dirseğini yiyen Nash yine pes etmedi, maçın son çeyreğini yukarıda da görebileceğiniz şekilde tek gözüyle tamamladı. Tek gözle 10 sayı 5 asist ile oynayan Nash kendisine duyduğum saygıyı binlerce kat daha arttırdı. Eğer böyle bir lideriniz varsa asla mücadeleden kaçamazsınız çünkü kendisi 37 yaşında herşeyini ortaya koyuyor. Batı finalinde ise Suns'ı ezeli rakiplerinden Lakers bekliyor. Nash'in ortaya koyduğu bu kararlılıktan sonra seride neyin olacağını kestirmek çok zor. Umarım artık kariyerinin sonuna yaklaşam Nash, iki MVP ödülünün yanına bir de şampiyonluk yüzüğünü ekler.

Berlin Calling

2010-05-07T17:17:00.003+03:00

Arkadaş tavisyesi üzerine bir kenara not aldığım Berlin Calling filmi beklediğimden iyi çıktı. Daha önce Paul Kalkbrenner'nı dinleme şansı bulamadığım için filmin varlığından da bihaberdim. Çok eğlenceli ve keyif alacağınız bir buçuk saat geçireceğinizi söyleyebilirim. İlk film tecrübesi olan Berlin Calling'de DJ Ickarus'u canladıran Paul Kalkbrenner gerçekten çok başarılı. Filmde Paul Kalkbrenner'ın yer yer canlı performanslarına da şahit olacaksınız. Yeni albüm telaşı içinde kendisini uyuşturucuyla mücadele ederken bulan DJ Ickarus'un hikayesini izlemenizi şiddetle tavsiye ederim. Güzel bir ses sisteminiz de varsa filmden alacağınız haz daha da artacaktır. Filmle yetinmek istemeyenler ise kendisini 28-29 mayıs tarihlerinde Indigo'da canlı izleme fırsatı bulabilirler. Herkese iyi seyirler...

Sevinenler ve Üzülenler

2010-05-06T15:41:00.007+03:00

27 yıllık hasret bitmek bilmedi, ve Fenerbahçe'nin Türkiye Kupası hasreti 28. yılına geldi. Dönen geyiklerden sıkılmış biri olarak Fenerbahçe kupayı alsa da geyikler bitse diye bakıyordum yine olmadı. İlk yarısını kaçak kaçak izlediğim maçın tüm golleri ikinci yarıda geldi, bu da benim şanssızlığım.

Manchester City, şampiyonlar Ligi'ne katılmak istiyorsa kazanmaktan başka şansı yoktu. Beraberliğin Manchester City'in bir puan önünde 4. sırada yer alan Tottenham Hotspur'a yaradığı maçta, Londra ekibi Crouch'un golü ile sahadan üç puan ile ayrıldı. Bu da demek oluyor ki önümüzdeki sezon Manchester City flaş transferler yaparken zorlanacak. Adı geçen Buffon, Torres gibi isimleri şampiyonlar Ligi'nden mahrum kalınması olumsuz yönde etkileyecektir. Ben zaten bu iki ismin Manchester City'i tercih edeceklerini sanmıyorum, onlar yine Robinho veya Tevez gibi kulüplerine pek bir bağlılık hissetmeyen isimlerin peşine düşecektir ama bu sefer işleri bu yıldan daha zor olacaktır.

Gergin geçmesi beklenen Roma - Inter arasındaki İtalya Kupası finali beklentileri boşa çıkarmadı. Romalı oyuncuların sinirli hareketleri, bende dahil olmak üzere eminim birçok Roma taraftarına antipatik gelmiştir. Her ne kadar maçtan sonra hatalı olduğunu kabul etse de Totti'nin attığı tekme affedilemez. Sakatlıklardan bu kadar çekmiş birinin rakibine direk sakatlamaya yönelik böyle bir harekette bulunması çok üzücü. Tekmenin Balotelli'ye atılmış olmasıda düşündürücü. Mourinho ise sezonun ilk kupasını kaldırdı. Önünde şuan için iki kupa daha bulunmakta ve olası bir şampiyonlar ligi şampiyonluğu Guardiola'nın geçen sene başardığı 6 kupalık rekorun kapısını aralayacaktır.

Fransa'da ise Marsilya 18 yıllık lig şampiyonluğu özlemine son verdi. Bordeaux'un geçen sezon Lyon'un hükümdarlığına son verişinin ardından Ligue 1 bu sene de farklı bir şampiyon çıkardı. Bu durum kesinlikle Lyon'un getirdiği tek düzeliğin sona ermesine ve Fransa liginin daha ilgi çekici hal almasına yol açacaktır.

Two Down, Two To Go!

2010-05-06T12:21:00.000+03:00

Elde Var Bir

2010-05-05T13:30:00.001+03:00

Maçı izleme şansı bulamadım ama özetlere baktıktan sonra Nash'in sazı eline aldığını söylemek hiç yanlış olmaz. Nash ilk resimde gözüktüğü gibi takımına kusursuz bir şekilde liderlik etmeye devam ediyor. Bu düzeyde bir maç için 33 sayı ve 10 asist istatistikleri yeterince etkileyici. Richardson Portland serisindeki skorer oyununa bu maçta da devam etmiş, Amere ise her zaman ki formunda. Suns bu üçlü dışında Frye, Dudley ve Barbosa'dan bu maç alamadığı benç katkısını, bu üç isim ilk maç 14 sayıda kaldı, önümüzdeki maçlarda alamazsa işi çok zorlaşır. Bu gece sahasında oynayacağı ikinci maçı da kazanıp Texas'a 2-0 gibi avantajı bi skorla gitmek Suns için çok önemli. Evindeki iki maçı da kazanıp, Spurs'un sahasında alacağı bir galibiyetle özlenen batı finaline çok yaklaşacaktır Suns. Bana göre bu tür serilerde rakibe psikolojik üstünlük kurup, ümit verecek duruma düşmemek çok önemli.

Hem bu sene Robert Horry gibi ortalığı karıştırcak bir etkende yok. 2007 finallerinde Nash'e attığı omuz ve sonrası yaşananlar Suns'ı NBA finallerinden mahrum etmişti. Aşağıda bu olayın videosunu ekledim, çıkan tartışmada Stoudemire ve Diaw benci terk ettikleri için 1'er maç ceza almıştı. Serinin son maçında da Parker ile çarpışan Nash'in burnu kırılmış, kırık burunla son 2 dakikada 2 tane üçlük ve bir basket kaydetmiş, ama tüm bunlar Suns'ın elenmesine engel olmamıştı. Umarım bu sene bu tarz aksilikler yaşanmaz ve bir diğer ezeli rakip Lakers ile batı finalinde karşılarız.

Spank The Spurs !!!

MVP x 2

2010-05-04T11:24:00.002+03:00

Steve Nash'den sonra gönül ister ki Nash mantalisindeki bir oyuncu MVP ödülünü iki kez üst üste kazansın.

Futbol Sadece Futbol Değildir

2010-05-04T11:07:00.003+03:00

Bank Asya 1. Ligi şampiyonu Karabükspor, 1 Mayıs'da Taksim meydanında takım olarak yerini aldı. Seneye süper ligde böyle bir takımın yer alacak olması beni mutlu etti, umarım kalıcı olurlar. Futbol camiasında birşeyler değişecekse olaylara bu şekilde bakan insanlara ihtiyacımız olduğunu düşünüyorum.

Crossing The Bridge: Sound Of Istanbul

2010-05-01T17:16:00.003+03:00

Fatih Akın hayranı olarak bu filmi bunca zaman izlememiş olmam tabi ki büyük bir ayıp. Çok uzun zamandan beri oturup film izleyemiyordum. Haftaiçi akşamları televizyon karşısında ziyan olmaktan ve bu aralar Mad Men'e sarmış olmamında etkisi çok. Ama sonunda dizi alışkanlığını yenip evde geçirilen bir cuma akşamında ne kadar şanslıyım ki Crossing the Bridge izleyerek inanılmaz keyifli geçirdim. Öncelikle şunu belirteyim ben İstanbul'un belediye başkanı olsam Fatih Akın'a fahri ünvanların hepsini verirdim, tabi kendisi kabul edermiydi bilmiyorum. Bir insan bir şehri anca bu kadar güzel anlatabilir. Sanırım bir şehir içinde böyle bir yönetmenin filmine konu olmaktan daha iyi tanıtım olamaz. İstanbul'un o kendine has, çok farklı kültürleri bir arada bulundurma özelliğinin bu şehrin müziğini nasıl etkilediğini bu filmi izledikten sonra anlamış oluyorsunuz. Farklılıkları zenginlikten öte olumsuzluk olarak gören insanların bence bu filmi kesinlikle izlemesi gerekir. Farklı kültürlerin insanları birbirinden uzaklaştıran bir olgu olmaktan çıkıp aslında insanları bir araya getirebilen bir değer olduğunu, bunu kimi zaman müzikle kimi zaman tiyatro ile başarabileceğini inan biri olarak başka insanlarında buna inanması çok güzel bir duygu. Crossing the Bridge ile hem müziğe hem de İstanbul'a doyuyorsunuz. İyi seyirler...

Sıradaki?

2010-05-01T16:41:00.003+03:00

NBA'de play-off birinci tur eşleşmeleri biri dışında sonuçlandı. Ortada gözüken Utah-Denver ve Dallas-San Antonio serileri dışında beklediğim takımlar konferans yarı finallerine kaldı. Bu iki eşleşmede de ev sahibi avantajını kullanamayan Dallas ve Denver play-off maceralarına veda etti. Phoenix Suns ise iki pota oyuncusundan yoksun olan Portland karşısında beklediğimden fazla zorlandı. Brandon Roy'un da son iki maçta sakat sakat oynadığını eklersek San Antonio karşısına daha fazla dinlenip çıkma şanslarını kaçırdılar. Portland serisinde hücumda Amare Stoudemire'ın yanı sıra Jason Richardson'da büyük katkı yaptı. Richardson galibiyetle biten serinin 3. maçında Portland potasına 42 sayı bırakmayı başardı. Bu iki isim dışında Nash her zaman ki gibi takımın lideriydi. Bu seride Phoenix için Richardson'un hücum performası dışında bencin katkısıda sevindiriciydi. Dudley, Diaw'ın üstlendiği görevi almış takımda. Her türlü istatisliğe katı yapmaya devam ediyor.

Phoenix Suns'ın batı konferası yarı finalindeki rakibi ise San Antonio Spurs olacak. Dalls Mavericks ile belki de ilk turun en sert serisini oynayan Texas ekibi Phoenix'e göre çok daha yorgun başlayacak seriye. Ev sahibi avantajını elinde bulunduran Phoenix'in karşısında bu sefer Portland'dan da sert bir takım olacak. Robert Horry'nin Nash'e attığı omuz ve sonrası yaşananlar Phoenix'e çok beklediği NBA finallerine mal olmuştu. Bu sebeple 2007 batı konferansı finalini rövanşını alabilmek için iyi bir fırsat olacak. Benim bu seri için tahminim 4-3 Phoenix Suns.

Camp Nou'dan Mourinho Geçti...

2010-04-29T12:25:00.003+03:00

Barcelona-Inter eşleşmesi birçok ismin eski kulübüyle karşı karşıya gelmesini sağladı. Mourinho, Maxvell, İbrahimovic, Eto'o, Motta eski takımlarına karşı mücadele verirken, Brezilya'nın ve dünyanın en iyi iki sağ beki Maicon ve Alves ile Milito kardeşlerin mücadelesine sahne oldu. İki maçlık serinin ardından zafer Mourinho ve ekibinin oldu. İkinci maçtaki defansif Inter oyunu sonrası Mourinho'ya yöneltilen eleştiriler bana göre yersizdi. 3-1'in rövanşında Barcelona karşısında 28. dakikada 10 kişi kalıyorsanız kalenizi savunmaktan başka çareniz yoktur. Mourinho ve ekibi eksik kalmalarına rağmen bunu çok güzel uyguladı. Unutmamak gerekir ki ilk maçı defansif oynayarak kazanmadılar. Mourinho her maça hatta maçın belli bölümlerinde farklı stratejileri olan biri. Portekizli bizlere Barcelona'nın da bir şekilde kupa dışına itilebilceğini göstermiş oldu. Inter'in bu zaferine Interliler kadar Real Madrid taraftarlarıda sevinmişlerdir. Mourinho, Barnebau çimleri üzeride Katalan ekibini görmek istemeyen Madridlilere en güzel hediyeyi verirken yaşattığı bu mutluluk bile Real Madrid'in başına geçmesi için yeterli bir sebeptir bence.

Focus

2010-04-26T15:47:00.002+03:00

Tabi Ki Soldaki

2010-04-22T11:23:00.006+03:00

Avrupa kupalarında bu sene alıştığımız takımlar dışında yeni yüzler sahne almaya başladı. Bayern Münich, Lyon, Inter uzun süredir hasret kaldıkları nisan ayında avrupa maçı oynama özlemine bu sene son verdiler. Van Gaal ve Mourinho'nun bu başarılardaki katkılarını tartışmak yersiz olur. Van Gaal bunu Bundesliga'nın imkanları en bol takımı Bayern Münich ile başarıyor olabilir ama bunun yanında bence Bayern Münich, Bundesliga'da çalıştırması en zor takımı. Bir takım düşünün ki herşeyin en tepesinde Uli Hoeness ve "der Kaiser" Franz Beckenbauer gibi isimler var ve siz bu büyük isimleri tatmin etmeden Bayern Münich'de barınmanız çok zor. Bu sebepden ötürü Van Gaal'ın bu sene başardıkları daha bir anlam taşımakta. Sezon ortasında orta sıralara kadar gerileyen, şampiyonlar ligi gruplarından son maçta çıkmayı başarmış bir takımı bu noktaya da anca Van Gaal gibi bir hoca getirebilirdi. Burada kulüp yönetiminin takıma ve teknik heyete olan güvenide umarım bizim büyüklerimiz için birşey ifade ediyordur.

Bayern Münich'in başarılı performasında Van Gaal kadar bence bu sene Robben'in de çok büyük bir payı var. Real Madrid'den aforoz edilen yıldız oyuncu Bavyera ekibi ile yeniden doğdu. (Real Madridli oyuncular ekran karşısında takılırken, bu sene Real Madrid'den kapı dışarı edilen Hollandalılar Robben, Sneijder ve Van Nistelrooy avrupada yarı final gördüler) Bu sene resmi maçlarda şu an için 20 gole imza atan Robben, takımının hemen hemen tüm önemli maçlarında imdadına yetişti. Bu senenin en faydalı transferi olduğunu çoktan kanıtladı. Bugün ki tablo gösteriyor ki ne 30 milyon avroluk Gomez ne de Ribery Van Gaal'ın baş aktörü. Tabi Ivica Olic'in de yardımcı rolünü kusursuz oynadığının altını çizmeden olmaz.

Lyon maçından sonra bir kez daha gördük ki, Ribery hala daha etrafına takım kurabileceğiniz bir değer haline gelmekten çok uzakta. Takımı için bu kadar anlam ifade eden bir maçta her zaman olduğu gibi sizi ansızın yarı yolda bırakabiliyor. Bayern Münih bir yandan Ribery'nin sözleşmesini uzatmaya çalışıyorken bence elindeki çok daha değerli parçanın kıymetini bilmeli. Ribery ile sözleşme uzatmayı başarsalar bile bu Franszı yıldızın her transfer döneminde mızmızlanmasını ya da çok kritik bir maç öncesi idmana çıkmayıp, milli takımla maç yapacak olması gerçeğini değiştirmez. Ribery kafa yapısındaki oyuncular kaşınmaya başladıkları zaman takım içi huzuru bozmamak için değeri neyse elden çıkartmaktan en doğrusu gibi gelmiştir bana. Yoksa daha önce Galatasaray ve Marsilya'da yaptığı gibi sizi yarı yolda bırakması olasıdır.

Devotchka - How It Ends

2010-04-19T22:57:00.003+03:00

Live at Red Rocks

Yılın Gideri

2010-04-19T11:26:00.003+03:00

Kadıköy'de son düdük çaldığında NTVSpor'da Roma derbisine geçtim hemen, ve ekranın sağ üst köşesinde yazan skor yüzümde ufak bir tebessüme sebep oldu. Fenerbahçe-Beşiktaş maçını izlemeye gelen arkadaşlarım olmasa kesinlike tercihim bu maçtan yana olurdu. Vucinic'in Roma'yı ipten alıp, Lazio'yu ipe göndermesine tanık olamadım ama maç sonunda sahneye çıkan assolist Totti'nin, Lazio tribünlerini çılgına çeviren hareketini kaçırmadım. Başta hareketi anlayamasamda Totti, derbi zaferi üstüne Laziolulara mesajı vermişti. Roma'nın bu seneki hikayesi şampiyonluk ile biterse futbol efsaneleri arasındaki yerini alır, ve Mourinho'ya hayatının dersini vermiş olurlar. Bu hikayenin üstüne Lazio'nun da Seri B'nin yolunu tutması da Romalılar için künefe üstü kaymak olur.

Abi Geçivereyim Mi ?

2010-04-17T11:35:00.002+03:00

Bir kaç yazı öncesinde Burnley taraftarlarının, Arsene Wenger ve Arsenal'in futbola bakışından bahsetmiştim. Bu sene beklentilerin hemen hemen hiçbirine cevap veremeyen Rijkaard ve ekibine karşı Galatasaray yönetiminin yaklaşımı nasıl olacak hep beraber göreceğiz. Sivasspor maçında aldığı beraberlik ile tüm kredisini tüketmiş bulunmaktadır ki bu da şampiyonluk şansının sıfıra yakalştığı anlamını taşır. Bülent Timurlenk her zaman dediği gibi hayat varsa umut vardır ama bu sefer Galatasaray tüm ipleri rakiplerine kaptırdı. Cebinde de jetonları biten Galatasaray'ın makinaya tel sokamayacağına göre neler olacağını beklemekten başka şansı kalmadı. Tabi birileri çıkıpta abi istersen bir el ver de şu bölümü geçiveriyim demezse...

Diyarbakırspor maçındaki protestolar, Bursaspor'un kendinden emin yoluna devam etmesi, yarınki derbi maçını bir kenara bırakırsak Galatasaray içinde bulunduğu şu durum geçen seneki belirsizliği hatırlatıyor bize. Sarı kırmızılılar hala daha şampiyonluk umudu taşımakla beraber, yine bir sezonu şampiyonlar bileti kapamadan kapatabilir. 2003 yılından bu sezonun başına kadar Galatasaray'ı tribünden takip etmiş biri olarak Ali Sami Yen Stad'ında bir şampiyonlar ligi maçı izleyememiş olmam ve bunun durumun kulübe getirdiği maddi kayıplar başka bir yazının konusu olsun, şu beş haftalık dönemde Galatasaray geçen hafta Baros ve Keita'nın yaptığı gibi şu eli geçivereyim diyen çıkmazsa seneye yine avrupa ligi elemelerinde Moldova veya Malta takımları ile sezonu yaz sıcağında açarız.

Er Meydanı

2010-04-16T10:12:00.008+03:00

NBA'de normal sezonu geçtiğimiz çarşamba günü geride bıraktık ve play-off eşleşmeleri belli oldu. Normal sezona göre sertliğin, savunma dozajının, mücadelenin 2 kat arttığı play-off sezonunda bizleri çok güzel eşleşmeler bekliyor. Geçen sezon konferanslarında ilk sekize giren Houston Rockets, New Orleans Hornets, Philadelphia 76ers ve Detroit Pistons bu sene aynı başarıyı gösteremediler. Bu takımların yerine doğuda Milwaukee Bucks ve tarihinde ilk defa Charlotte Bobcats batı da ise Oklahoma City Thunders ve Phoenix Suns play-offf biletini kaptı.

Eşleşmelere baktığımız zaman Cleveland Cavaliers ve Phoenix Suns dışında rakibini süpürebilecek güçte bir takım yok. Diğer eşleşmeler her ne kadar ortada gözükse de saha avantıjını elinde bulunduran takımları şanslı görüyorum. NBA'de taraftarı olduğum Phoenix Suns'ın, revire dönen Portland Trail Blazers ile eşleşmesi büyük şans. Son ayların en formda takımı Suns karşısında Blazers'ın şansı hiç yok. Play-off'a rölantide giren Los Angeles Lakers, Charlotte Bobcats gibi yine ilk kez bu sahnede yer alacak Oklahoma City Thunder karşısında işinin çok kolay olmayacak. Genç ve dinamik thunder karşısına, sağlına tam olarak kavuşamamış Kobe ile çıkarlarsa epey hırpalanırlar. Durant&Kobe düellosu kadar pota altı mücadelesi bu turun galibni belirler. Teksas derbisinde ezeli rakipler yine eşleşti. Son dönemlerde Dallas Mavericks, San Antonio Spurs'a üstünlük kurmayı başarmıştı. Parker-Duncan-Ginobili çekirdekli Spurs'un için son şans turlar artık. Saha avantajı, kadro zengiliği ile Mavericks'ı tura yakın görüyorum. Batı konferansındaki en dengeli eşleşme ise Denver Nuggets-Utah Jazz eşleşmesi. Normal sezonun son maçında Phoenix'e yenilerek play-off'a beşinci giren Utah Jazz saha avantıjını rakibine kaptırdı. Kirilenko'nun yokluğunda Carmelo Antohny'i yavaşlatacak birilerini bulmaları zor. Son maçta da olsa Denver Nuggets'ı turu geçmeye daha yakın.

Doğu konferansında desteklediğim Charlotte Bobcats'in Orlando Magic karşısında bir süprize imza atması çok düşük ihtimal. Her ne kadar Bobcats ilk kez play-off'a kalsa da takımın başında Larry Brown gibi bir kurt hoca,takım sahibi majesteleri Michael Jordan ve kaptan koltuğunda Stephan Jackson varken tecrübesizlikten bahsedemeyiz. Steve Nash'den sonra en beğendiğim oyuncu olan Bobcats'in esas oğlanı Gerard Wallace'ın play-off performansını merakla bekliyorum. Son maçlarda has adamlarını dinledirip rahat takılan Cleveland Cavaliers, ilk turda Chicago Bulls'u süpürmesi muhtemeldir. Bogut ve Redd olmadan Milwaukee Bucks'ın Atlanta karşısında sadece savaşarak bir ya da iki maç alabileceğini düşünyorum. Doğu konferansındaki en heyecanlı eşleşmede ise Boston Celtics, Miami Heat ile karşılacak. Bu sezonu beklentilerden uzak geçiren Celtics'in, söz konusu play-off olunca kemeri bir değil iki,üç beden sıkacağından şüphem yok. Kadrodaki isimler play-off'da nasıl oynanması gerektiğini çok iyi biliyorlar. Miami Heat'in sdece Dwayne Wade ile Celtics'i devirmesi çok zor. Kapanışı yaparken play-off'u milyonlar dolarlarıyla televizyon karşısından takip edecek Hidayet'e de iyi seyirler dilerim!

Tahminlerim:

Clevalend Cavaliers - Chicago Bulls : 4-0
Orlando Magic - Charlotte Bobcats : 4-2
Atlanta Hawks - Milwaukee Bucks : 4-1
Boston Celtics - Miami Heat : 4-1

Los Angeles Lakers - Oklahoma City Thunders : 4-1
Dallas Mavericks - San Antonio Spurs : 4-2
Phoenix Suns - Portland Trail Blazers : 4-0
Denver Nuggets - Utah Jazz : 4-3

Buyur kalbime keçe Kûrdan!

2010-04-16T10:09:00.000+03:00

Sevgili Evrim Alataş için... Nur içinde yatsın.

İLK tanıdığımda kıvırcık saçları vardı. Sonra yoktu. “Bacım, bende kanser var” deyip kahkaha attığında, kanser üzerine milyon tane şakası, bir o kadar efeliği vardı. Son gördüğümde saçlarıyla birlikte o şakalar da gitmişti. Allah’ın belası yorucu tedaviler yüzünden efeliği de ince bir çizgi olarak kalmıştı ağzının kenarında.

Antalya Film Festivali’nin törenine, ödül alacağına hiç ihtimal vermemiş olmalı ki bir pantolon bir gömlek gelmişti. Yoksa şık kadındı, tatlı bir süsü vardı. Mın Dît filminin hikâyesini yazmıştı ve sahneye ödülü almak için çıktığında ölümle halvet olmuş birçok insan gibi dervişçe bir hal gelmişti üzerine.

Son yazısında şöyle diyordu:

“Nereye buyur edileceksin. İyi bir şey mi yaptın, kötü bir şey mi?”

Filmden ötürüydü yazdıkları. İlk Kürtçe politik filmin hikâyesini yazmıştı ve elbette ne Türkler ne Kürtler sahiplenmişti. Bir kutuplaşmanın ortasında, buz gibi bir havada kalakalmıştı. Hakikate ihanet etmeme terbiyen varsa hep üşürsün zaten. Taraflardan hiçbirinin şefkati ısıtmaz seni. Oysa Kürtlere, Kürt meselesine dair en içten, en sahici şeyleri söyleyen birkaç kişiden biriydi.

Her seferinde öyle acayip hikâyeler anlatırdı ki oturduğumuzda... Şimdi bakınca birçok şeyi onun sayesinde öğrendim, bunu fark ediyorum. Ama en çok bir Kürt çocuğunun ne hissettiğini. Belki 34 yaşında, bir gece, tam da istediği gibi uykusunda ölüvermeseydi bütün Türkiye’ye anlatabilirdi Kürt çocuklarının sırrını. Bu nedenle ve daha birçok sebepten adaletsiz bir ölümdü bu. Tanrı’yı bir kez daha affetmiyorum. Yanlış bir karardı, çok yanlış bir karar.

Ölüm üzerine düşünüyorum bir kez daha. Ölmek üzere olan biri neresinde durur hayatın? Öfke mi? Kabullenme? Yoksa şakaya mı vurur bir kadın ölmek üzereyken ölümü? Sanırım hepsini yaptı. Şimdi belleğimdeki albümün sayfalarını karıştırınca... Ölüme varmadan hayatın her yerinden, sanırım büyük bir aceleyle geçti Evrim. Ama şefkat... Hak ettiği şefkati görmedi bu ülkeden. Sevdiğim biri, bu ülke üzerine şöyle bir cümle kurmuştu bir keresinde:

“Bu memleket, çocuklarının mürüvvetini görmek istemez.”

Evrim’in mürüvvetini görmek istemedi bu ülke de. Bir kadın. Üstelik hasta haliyle, dimdik duruyor ve Kürtlere dair hikâyeler anlatıyor. Kendi kederini kenara koyup halkının kederini, hem de nereden buluyorsa tuhaf bir dirençle, gülerek, gülümseterek anlatıyor.

Bütün Türkiye’nin bu tatlı mürüvveti alkışlaması, Evrim’e tüm şefkatini göstermesi gerekirken öyle olmadı. En çok kendini seven çocuklarını dövüyor ülke. Hrant da bu yüzden gitti, Pınar Selek de aynı nedenle evinden uzak, hakkında verilen haksız kararlara bakıyor gurbetten.

Evrim... O da yukarıdan bir yerden izliyorsa ne diyeyim? Spas keçe Kûrdan! Bu ülkeye rağmen bu ülkeyi sevdiğin için. “Nereye buyur edileceksin?” diye sormuşsun son yazında. Buraya, buyur kalbimin orta yerine. Git şimdi, Tanrı’ya sitem et. Hep yaptığın şeyi yap. Güldür onu ve utansın yaptığından.

Ece Temelkuran
Habertürk Gazetesi
14 Nisan 2010 Çarşamba

Rıdvan Dilmen, Bener Onar ve Spor Basını

2010-04-15T12:06:00.003+03:00

Geçtiğimiz hafta yapılan bir operasyon ile yine bir sürü insan gözaltına alınmıştı, bu sefer operasyon konusu şike yerine yasadışı telefon dinlemeydi. Bu isimlerin arasında hepimiz en azından isim olarak bildiği Rıdvan Dilmen'de vardı. Dilmen, sorgusundan sonra serbest bırakılmıştı ve olay sonrası yapmış olduğu açıklamalar beni hiç tatmin etmedi. Aynı Tromsö maçı devre arasında Galatasaray ve bazı insanlar hakkında yaptığı küfürlü yorumlarından sonra yaptığı açıklamalar gibi. Tüm bu olaylardan sonra Şeytan hiç birşey olmamış gibi ekrana çıkıp, o taraflı tarafsız herkesin beğendiği "çizgisi" ile programlarına devam etti. Her zaman ki gibi bu konu da unutuldu, tıpkı Galatasaray kapalı tribününden aşağı düşen veya atlamak zorunda bırakılan şahsın şuan ne durumda olduğundan bi haber olduğumuz gibi... Medyamızın, manşet yaptığı bir habere birkaç gün sonra sayflarında yer vermeyip günü kurtarma sevdası ve bizlerin balık hafızalı olmamızın bunda etkisi inkar edilemez.

Medyada yer alan isimlerin topluma örnek olması gereketiği gibi bir düşüncede olmadığımı belirttikten sonra ünlü isimlerde hata yapabileceğini, hatta bizlere göre daha çok hata yapmaları normaldir. Ama bu isimler ile sıradan insanların aldıkları cezalar ya da yargılanma süreçleri arasında fark olunca insan ister istemez ekranlarımızın örnek yorumcusu Rıdvan Dilmen'in bile nasıl ilişkiler içinde olduğundan kuşku duyuyor.

Tam bunun üzerine spor basınında veya herhangi bir köşede kim bu habere yer verecek diye düşünürken Bener Onar dünki yazısını bu konudan duyduğu rahatsızlığı dile getiren çok güzel bir yazı yazmış. Bu yazının üstüne çok söylenecek bir şey yok, tüm düşüncelerime tercüman olmuş. Maymunlar cehenneminde gördüğünü çalan Bener Onar'ın yazısına buradan ulaşabilirsiniz.

Determination

2010-04-09T11:44:00.002+03:00

Almanların Kazandığı Oyun

2010-04-08T17:22:00.007+03:00

Kuralardan sonra bu turun gollü maçlara gebe olduğunu ve çoğu insan gibi Manchester United'ın yarı finale daha yakın olduğunu düşünüyordum. İlk görüşümde yanılmadım ama turu geçen Almanlar oldu. İki kurt hoca Feguson ve Van Gaal dışında turun kaderini belirleyen adamlar aşağıda biri sevinirken diğer ikisi sahadan boynu bükük ayrıldı. Olic her iki maça da damgasını vurdu, ilk maçta son dakikada attığı golle ikinci maç için umutları yeşertirken, Ol Trafford'da ilk 45 dakikanın sonlarında attığı golle de turun habercisi oldu. İlk maçta sakatlanan Rooney, ikinci maçta sahada yer alsa da alıştığımız performansına ulaşamadı. Seke seke anca bu kadarını verebilen Rooney'nin sağlam hali bu Bayern Munich defansını affetmezdi. Manchester'daki maçın bir diğer kade adamı ise Ferguson'un planlarını alt üst eden Rafael idi. Ferguson her ne kadar kırmızı kartta Almanların hakemi etki altına aldığını savunsa da İtalyan hakemin kararı bana göre doğruydu. Kırmızı şeytanlar bir kişi eksik kaldıktan sonra Van Gaal ekibi bu fırsatı kaçırmadı ve Robben'in örümcek ağını nişan aldığı vuruşu ile yarı finale yazdırdı.

Şampiyonlar Ligi son dördünde uzun süre sonra ilk kez bir ingiliz takımı yer almayacak. Manchester United, Liverpool, Chelsea ve Arsenal kombinasyonlarından sıkılanlar için farklı takımlar renk katacaktır. Santiago Barnebau'da Barcelona - Bayern Munich finali de tadından yenmez.

1333

2010-04-08T12:21:00.002+03:00

Golden State Warriors dün gece Minnesota Timberwolves karşında kazandı, böylece Don Nelson'da kariyerinin 1333. galibiyetini alarak, tüm zamanların en çok kazanan koçu oldu.

2010-04-07T10:05:00.005+03:00

Arjantin halkı bizlere daha iyisini sunana kadar yeryüzünün en iyisi bu adam: Lionel Messi !!!!

Çocuk Ruhlu Wenger

2010-04-06T20:12:00.006+03:00

Arsene Wenger'de, ne Mourinho'nun karizmasına ne de Alex Ferguson'un özgeçmişine sahip Mourinho, Ferguson, Lippi, Benitez, Van Gaal ve Wenger... Tüm bu isimler içinde memur görünümlü Fransız çalıştırıcı futbola bakışı ile hep en beğendim isim olmuştur. Kulüp başkanı olsaydım sanırım Wenger'e kulübün anahtarını gönül rahatlığı ile emanet edebilirdim. Wenger ne Mourinho'nun karizmasına ne de Sir Alex Ferguson'un özgeçmişine sahip ama Arsenal ile başardıkları ile idealimdeki teknik direktör tanımının tam karşılığına denk gelmektedir. Henry, Bergkamp, Vieira, Pires, Ljungberg ve Campbell'in iskeletini oluşturduğu Arsenal takımı ile nağmağlup gelen şampiyonluk ise Fransız çalıştırıcı tarafından yazılan tam bir başarı öyküsüdür. Yukarıda adı geçen oyuncuların hemen hemen hepsi Wenger ile çalışdıktan sonra kariyerlerinin zirvesine çıkmaya başardılar. Tüm bunların yanında avrupa karnesinde Galatasaray tarafından iki kez saf dışı bırakılmasının da etkisini inkar edemedem.

Wenger hakkındaki görüşlerim bunlar iken, bu haftasonu oynadıkları Wolves maçında Bendtner'in attığı son dakika golünden sonra yaşadığı gol sevinci Fransız hocayı neden sevdiğimi bana bir kez daha hatırlattı. 14 senedir çalıştırdığı takımla İngiltere Premier Ligi seviyesinde namağlup şampiyonluk yaşayan, şampiyonlar ligi ve uefa finali gören biri için sevinci insanı şaşırtacak derecede samimi ve çocuksuydu. Aynı sevinç gösterilerini kimi zaman Sir Alex Ferguson yaşarken de tanık olabiliyoruz. Bunca yıl en üst düzeyde çalışmış, sayısız başarılara imza atmış bu insanların bu çocuk ruhları aslında bizlere bir çok şey anlatıyor, anlayanlara tabi.

Arsenal belki bu seneyi kupasız kapatacak ama tahmin etmesi hiçte zor olmayacağı şekilde Wenger ile yollarına devam edecek, Wenger de yarattığı takım ile önümüzde 10 yıl daha geleceiğini garanti altına almış olacak. Bizlerse hala daha Rijkaard'ın hoca olup olmadığını tartışıp duralım.

Scottie Pippen #33

2010-04-06T16:20:00.006+03:00

90'lı senelerdeki Chicago Bulls efsanesinden etkilenmemek o zamanın gençleri için imkansızdı. Sokakta basketbol oynarken herkes birer Michael Jordan olurdu ve onun yaptıklarını yapmaya çalışırdı. Michael Jordan'ın yaptıklarına saygısızlık etmek tabi ki olmaz ama nedense bir oyunu bu kadar kusursuz oynayanlara karşı (Michael Jordan, Michael Schumaer,Tiger Woods) kanım bir türlü ısınamadı. Bu efsane takımda beni en çok etkileyen isim ise her zaman Scottie Pippen olmuştu. Pippen birçok otoriteye göre bu oyunun gördüğü en iyi yardımcı rol oyuncusuydu. Savunmayı, hücumu, takım liderliğini, yardımcı rolü hemen hemen herşeyi belli seviyenin üstünde yapabilen Pippen dün akşam pek çok insana nasip olmayan bir şerefe erişerek Hall Of Fame üyesi oldu. Kariyerine altı yüzük sığdırmış biri olan Pippen böylece bir kez daha ne kadar büyük bir oyuncu olduğunu bizlere hatırlattı. Jordan ve Pippen yüzünden şampiyonluk yaşayamayanlar kervanından olan Patrick Ewing bu sefer Jordan değil de Pippen tarafından postere konu oluşunun videosu vardır.

Mihenk Taşları

2010-04-06T14:42:00.006+03:00

Pazar gecesi Toronto Raptors karşısında aldığı galibiyet ile Golden State Warriors koçu Don Nelson 31 yıllık NBA koçluk kariyerinin 1332. galibiyetini alarak Lenny Wilkens'in rekoruna ortak oldu. Oyuncu, koç ve yönetici olarak NBA'de ki 46. yılını geçiren Don Nelson'ın tüm zamanlar en çok maç kazanan koçu olması için bir galibiyete sadece bir galibiyete ihtiyacı var.

Inter kaptanı Javier Zanetti ise 28 Ekim 2006'dan beri Inter'in oynadığı tüm lig maçlarında, yani 137 maç art arda Milano ekibinin formasını giyerek kırılmasıgüç bir rekora imza attı. Pazar günü Bologna karşısında sarı kart cezalısı olduğu için forma giyemeyen Zanetti 137 maçlık serisi sona ermiş oldu. Ülkemizde kart cezası ya da sakatlık yüzünden bir maç oynayıp 3 maç oynamayan Lincoln, Emre Belözoğlu, Gökhan Zan gibi oyuncuları gördükçe Zanetti'nin Seri A gibi sert bir ligde ne kadar zor bir rekora imza attığını anlamamız daha kolay oluyor.

K.C (1967-1994)

2010-04-06T13:24:00.005+03:00

Aslında bu yazıyı dün akşam koyucaktım ama Bülent Timurlenk'i izlerken yorgunluğunda etkisiyle uyuyakalmışım. O yüzden bir gün gecikme ile anmış olalım Kurt Cobain'i. Nirvana, herkesin olmasa da 80'li yıllarda dünyaya gelmiş çoğu insanın müzik dünyasında yer edinmiştir. Benim için Nirvana'nın yeri ayrıdır. Müzik tarzımın oluşmaya başladığı yıllarda ilk dinlemeye başladığım grup Nirvana'ydı. Lise yıllarında ilk orjinal kasedimi ise abim hediye etmişti bana. Albüm kapağı o zamanlar çok tartışılan Nevermind albümü ile kendileriyle tanışmıştım. İstanbul'a geldiğim bir şubat tatilinde televizyonda Unplugged konserlerini gördüğüm de büyük bir heyecanla baştan sonra izlemiş ve enfes bir müzik ziyafeti çekmiştim kendime. Son zamanlarda çok sık dinlemesemde bende her zaman yeri farklı olan Nırvana'yı, büyük insan Kurt Cobain'i, Unplugged in New York konserinden Lead Belly'den bir cover parça ile anmış olalım.

That is the Football

2010-04-06T12:53:00.004+03:00

Ali Sami Yen Stadı'nda oynanan Galatasaray-Fenerbahçe derbisinde Leo Franco'nun yediği gol yüzünden kendi taraftarlarınca 20 dakika ıslıklanması olayına şahit olduktan sonra bu videoyu paylaşmak istedim. Geçen haftasonu oynanan Burnley - Manchester City maçı 6-1 gibi ezici bir skorla Manchester City galibiyeti ile sonuçlandı. Yedinci dakikada skor tabelasında 3-0 yazıyordu ve ilk yarı 5-0 bitti. Geniş özetlerde 3. golden sonra bazı Burnley taraftarlarının stadı sinirli bir şekilde terk ettiği görülüyor. Bu videoyu paylaşma amacım ise Burnley'nin attığı gole, ki durum 6-0 iken, kale arkası tribününde gole sanki Fletcher galibiyet golünü atmışcasına içten sevinen Burnley taraftarlarının sahip olduğu futbol sevgisidir. Takımlarını ve futbolu bu derece seven bu samimi insanlara saygılarımı sunar, futbola yeni bir terim kazandıran Fatih Terim'e de selam ederim.

Tebrikler

2010-04-04T23:44:00.003+03:00

Bir sporsever olarak Fenerbahçe Acıbadem Kadın Voleybol Takımı'nın elde ettiği başarıyla gurur duydum bu akşam. Bu seviyede bir organizasyonda finale çıkma başarısını gösterdiler ve bunu yenilgisiz başardılar. Finalde de çok güzel mücadele ettiler ama kupaya uzanamadılar maalesef. İlk iki seti kaybettikten sonra dengeyi sağladılar ve setlerde durumu iki ikiye getirdiler. Maçı takip eden çoğu insan gibi bende bu moralle şampiyon olacaklarını sanmıştım. Renkleri, takımları bir yana bırakarak maç sonrası Gamova'nın gözyaşlarını gördükten sonra duygulanmamak elde değil. Fenerbahçe Acıbadem çitayı çok yükseğe koydu, bundan sonra bir türk takımı için hedef kupa olmalıdır. Umarım daha bir çok kez takımlarımızla bu tarz heyecanlar yaşarız. Kendilerine yaşattıkları heyecan ve başarı için teşekkür ederim.

6th Man

2010-04-03T16:09:00.002+03:00

Sevenler Kavuştu

2010-04-01T10:12:00.003+03:00

İnsan yeryüzünün pas alışverişini en iyi yapan iki takımı karşılaşmasını seyredince 90 dakikanın hiç bitmemesini istiyor ve klişe bir şekilde adamların bu oynadığı futbolsa bizim takımlar ne oynuyor ya da bizim takımların oynadığı futbolsa bu adamların oynadığı nedir diye düşenmeden edemiyor. Bu sene şampiyonlar ligi birçok eski sevgiliyi tekrar buluşturdu. İbrahimoviç Giuseppe Meazza'ya, Beckham Old Trafford'a, Mourinho Stanford Bridge'e ve son olarak da Henry Londra'ya geri döndü. Barcelona'nın gurbetteki evladı Fabregas'da eski arkadaşları ile hasret gidermekle yetindi, sakatlığından ötürü rövanşta Nou Camp'da olamayacak ama elbet bir gün Katalunya'ya geri dönecektir. Maça dönersek, ilk 20 dakikadaki tempo inanılmazdı. Almunia bu baskıda ahtopot misali tüm Barcelona ataklarına durdu dedi. Temponun yüksek olduğu ilk yarıdan gol sesi çıkmaması da ilginç. İkinci yarı başında İbrahimoviç kaçırdıklarından çok daha zor iki pozisyonda Almunia'yı avladı. İspanyol kaleci bunları da çıkarsaydı Emirates'e heykelini dikerlerdi artık, bu arada bu performansını izleyenler Almunia'nın hiç olmamasına şaşırmış olacaklar ki bunun da tek nedeni Casillas'ın varlığıdır. Henry oyuna girerken tüm tribünlerin kendisini ayakta alkışlaması görülmeye değer ve duygu yüklüydü. Neyse ki bu maç sayesinde bu haftaki futbol ihtiyacımızı karşıladık. Sahada bunca güzelliği görünce insan futbolu neden sevdiğini bir kez daha hatırlıyor.

Kürtlerin Kalbindeki Çark

2010-04-01T10:04:00.002+03:00

‘İNSAN ‘BENİM’ DEMEYE KORKAR’

ZULÜM, isyan ettirmez. İnsanın kendinden büyüktür sabrı. Ama zulüm, insanı insanlıktan çıkarır. İnsan sefaletini görür, utanç biriktirir. İnsan zulme değil bu utanca katlanamaz. Utançtan kaçmak için bütün yollar tükendiğinde isyan başlar, ondan önce değil. Kalabalıklar, liderlere değil bu utancın dayanılmazlığına iman eder. İşçiler de, yoksullar da, halklar da, işgale uğramış ülkelerin ulusları da ayaklanarak bu utancı savmak isterler.

Mazlum ayağa kalktığında ilk öğreneceği ders, zalim kadar sert olma mecburiyetidir. O sertliğe anlam katmak için kendi şiirini ve destanını da yazacaktır. İnsanı, söz harekete geçirir. Destanlar, kahramanlar, mitler, kültler zamanla birikir. Direniş, bir hayat alanına dönüşür. Artık dışarıda kalanlar, halkın değil, utancın parçasıdır. Çark, çalışır. Otorite, direnişçiyi şeytanlaştırdıkça dönüşüm hızlanır. Artık Diyarbakır’daki bir çocuğun ‘gerilla’ olmayı istemekten başka çok az seçeneği kalmıştır...

Olup biteni anlatmak için çok geçtir. Ayağa kalkmanın nedeni olan o eski, ilk hikâyeyi anlatmak için her zaman çok geçtir. Bir Kürt’ün hikâyesi sustuğu yerde başlar. Acı hikâyesini anlatırken bir yerde durup “Neyse...” der. Sonrasını kaldıramayacağınızı düşünür. Ortadoğulu bir gelenektir, en korkunç şeyleri anlatırken gülmeye çalışacak, sizi güldürmek isteyeceklerdir. İnsan ‘dağılırsa’ bir daha toparlanamayacağı için, Diyarbakır’da nice kan hikâyesi şakalar arasında anlatılır. Birbirlerine anlatmazlar bunları, nasılsa herkes aynı yerden geçmiştir. Ötelerden gelen kimse de öncesini sormayınca... Anlatılmaz yani aslında hikâye. Neyse...

Bu, hikâyenin “Neyse”den sonraki kısmıdır. Apo’nun bir saç teli için 12 yaşında çocuklar niye 20 yıl hapis yatar, delikanlılar niye bir gün ortadan kaybolup dağa gider, bu insanlar Newroz’da neden dökülürler meydanlara, o lastikler şehrinizin kenar mahallelerinde niye yakılır, gökdelen sahibi olacak kadar ‘asimile olmuş’ bir Kürt işadamının bile niye sesi titrer mesele çocukluğuna gelince ve Kürtçe yemin etmek için Meclis kürsüsünde niye bir ömür hapis yatılır? Anlatılanlar, yaranın öfkeye dönüşüp silahlanmadan önceki halidir. Tam kalbidir.

Kürt meselesini bildiğimizi sanıyoruz, oysa hiçbirimiz bilmiyoruz bir Kürt nasıl büyür. Çocukluk yaraları ya büsbütün susmaya ya da bağırmaya nasıl dönüşür. Kürt olmayan biri yaşananları anlayabilir mi? Bu, o uzun cevaba bir giriştir

ALTI genç avukat, gülüyorlar. Konu, ilkokul hatıraları. “Tuvalet” denemediği için ilkokulda üç yıl yenen “taze badem dalından” sopa, “her bir Kürtçe sözcük için birleşmiş parmak uçlarına bir cetvel” uygulaması, çocuklara evlerde Kürtçe konuşulmaması için yaptırılan ajanlık... “Biz nasıl iş güç sahibi olduk” diyor Mahsuni, “Bazen hayret ediyorum düşününce”.

“Bilmiyorlar” diyorum, “Anlatsanıza, Kürt bir çocuk nasıl büyür?” Öfkeleniyor Ahmet:

“Ben onca şey yaşamışım. Anam babam kardeşlerim... Bir de bunları anlatmak zorundayım, öyle mi? Bundan büyük aşağılanma var mı? Bir de ispatlamak zorundasın çektiğin acıyı.”

BÜTÜN KÖYE DAYAK
Söz yumuşuyor, “sıkışmayı” anlatıyorlar. PKK tarafından öldürülen, çok sevdikleri öğretmenlerini, sonra aynı öğretmenin ölümü yüzünden askerden, “konuşturulmak” için yedikleri dayağı. Ne zaman düşse sesleri, biri muhakkak gülünecek(!) bir şey söylemek zorunda hissediyor kendini:

“Köpeklere taktılar bir ara. ‘Aldığımız istihbarata göre, gerilla gelince köpek havlamıyor, asker gelince havlıyor’. Haydi bakalım bütün köy dayağa!”

‘SIRITAN ÖKÜZE DÖNDÜK’
Başka bir gülünç(!) hikâye: “Otobüsle köye gidiyorum. Asker durdurdu. Yanımdaki yaşlı adam hemen çıkardı kimliğini. Ben de kızdım amcaya, daha sormadan kimlik çıkardı diye. ‘Yiğenim’ dedi, ‘Sen yaşlı öküzün hikâyesini bilir misin? Yaşlı öküzü pazara çıkarmışlar. Her gelen dişine bakıyor. Sonunda öküz kimi görse sırıtmaya başlamış. Bizi de öyle ettiler!’ Ne anlatalım şimdi biz sana! Böyle sessiz bir kuşakla silahların Arasında...”

Yaşayabilmek için unuttukları hikâyeler birbirini çağırıyor gülüşme arasında: “Feyzo’yu hatırlıyor musunuz? Hani bütün köyü dövüyorlardı yine. Sıra Feyzo’ya geldi. Asker soruyor. ‘Feyzi sen misin?’ Feyzo bağırıyor: ‘Allah etmesin komutanım!’” Kahkahalar arasında buz gibi bir cümle: “Yani sonunda insan ‘Benim’ demeye korkar, anladın mı? Neyse...”

Apo neden sevilir?
BATI’daki birinin Kürtlerle ilgili anlamakta en çok zorlanacağı şey Abdullah Öcalan’a duyulan eşsiz sadakattir. Üstelik kan hikâyeleri üzerine gülebilen bu insanlar sıra ona gelince bir tek fıkra uydurmamışlardır. Bir bakıma kutsaldır. Neden? Örgütü çok eleştirmiş biri olarak Nebahat anlatıyor: “Dilan diye Sasonlu bir kız vardı. Bir toplantıda, örgüt de, Öcalan da eleştiriliyor. Kalktı ayağa, bağırdı: ‘Öcalan’a laf ettirmem. Bizi o gelene kadar adam yerine koymadılar.’ Onun sayesinde adam yerine konduklarına inanmışlar.” Dağınık bir biçimde boyun eğerken birleşip direnmenin simgesi olarak kabul edildiği için ve bir daha dağılmak yok olmak anlamına geleceği için... Avukatlara soruyorum, ‘önderlikle’ ilgili ne düşündüklerini: “Onu hepimize ayrı ayrı soracaksın, ayrı bir yerde.” Birbirlerinden sıkılıyorlar sıra Apo hakkında konuşmaya gelince. Kolay değil. Saygı? Korku? Gülümsüyorlar. “Neyse” diyorlar, “Orayı geçelim.” Kürt siyasetinin en saygın isimlerinden birine soruyorum aynı soruyu. Şöyle açıklıyor: “Apo olmazsa bir değil on PKK olur. Kürt halkı birbirini ve Türkiye’yi kurşunlamaya başlar. Bizim hiçbir surette bölünmememiz için onun olması gerek.”

‘Kürt olduğumuzu döverek öğrettiler’
“KÜRTLERDE şoförün protokoldür, sen öne oturacaksın.”

Mahmut Ortakaya, Diyarbakır’da beni öne bindirmek için kapıyı açtığında gülerek anlatıyordu:

“Buralarda insan taşımacılığı kamyonla başladığı için, arkada da denkler ve hayvanlar olduğundan, Kürtlerde şoförün yanı hâlâ protokoldür. Geç bakalım.”

Doktor Ortakaya’nın, Türkiye İşçi Partisi kuruculuğundan Helsinki Yurttaşlar Derneği üyeliğine varan bir siyasi geçmişi var. Bu toprakta ne olmuşsa onda da olmuş. Tarihin üzerine yükselip olup bitenlere evrensel değerlerin serinkanlılığıyla bakan bir tabip, bir Kürt bilgesi demeli ona. Yeşilyurt köylülerine dışkı yedirilirken “Siz bu insanlara dışkı yedirirseniz biz onlara tuvaletten sonra el yıkamayı nasıl öğreteceğiz!” diyecek kadar dertle kıvamlanmış bir ‘teessüf dili’ var. Kürtler hakkında bilinmeyenlerin protokol incelikleriyle sınırlı olmadığını o da biliyor: “Türklerin bilmediği en önemli şey, Kürtlerin Türkleştirme serüveninde çektikleridir.”

Yeniden gülüyor: “Hıyarın bile GDO’suzunu istiyor. E o zaman Kürt’ün niye genetiğiyle oynuyorsun?” Bu gülüşme arasında epey zor oluyor ama gerilere, onun hikâyesine gidiyoruz nihayet: “İstiklal Marşı okunurken arkadaşım beni gıdıkladı. Hayvan bağırsağından kamçıları vardı. Bir ton dayak! Bak ben sana bir şey diyeyim: Ben o zaman Kürt olduğumu bilmiyordum. Kürt olduğumuzu onlar biliyordu. Şimdi anlıyorumonların bildiğini. Bize de döve döve öğrettiler.”

‘KÜRDÜM, DOĞRUYUM, ÇALIŞKANIM’
“Çocukları ırkçı yapmaya hakkımız yok” diyor Mahmut Hoca, “‘Kürdüm, doğruyum, çalışkanım’ kalıbına da dökemezsiniz çocukları.”

Ve kendi çocukluğunun nasıl bir kalıba döküldüğünü anlatıyor: “60 ihtilalinden sonra liste verdiler. ‘Bu köyde bu kadar silah var, bu silahlar gelmezse...’ Gelmeyince köyün erkeklerini soydular bir yere kapattılar. Sonra kadınları getirdiler. Birden erkekleri dışarı salınca... Böyle çok tiyatro oynatmışlar bize. Seyit Rıza’nın DersimKatliamı’nda söylediği gibi, ‘Ayıptır, günahtır, zulümdür.’ Ama sen yine de şöyle yaz... Neyse...” Nedir işte o ‘neyse’nin sonrası? “Yaz işte. Kürtlerin en yakın dostu Türklerdir. Ama bu dostluğun onurlu olması gerekir.”

Kederli bir es:
“Vicdan, insaf... Bunlar insanın hasletleridir. Okumuş olmaya gerek yok. Anlar yani, yaşanılanları bilse... İnsan, anlar.”

GÖKDELENİN TEPESİNDE ‘NEYSE’
İstanbul’un gökdelenlerinin en tepesinde bir Kürt, tuzu kuru. Bir elinde purosu, bir elinde verdiğimaaşların bordrosu. Ne derdi olabilir? “Susarsın” diyor, “En tepelerde adamlarla büyük paralar konuşurken birden televizyonda bir haber çıkar. Adamlardan biri Kürtlere bir küfür sallar ve sen susarsın. Tatsızlık çıkmasın diye. Ya da... Neyse...” “İnsan benim demeye korkar” yani. 7 yaşında cılız bir çocukken bir köyde ve 70 yaşındayken kalantor olsan bile bir gökdelenin tepesinde.

‘Her şey PKK ile başladı sanıyorlar, halbuki...’

“NE tuhaf” diyor Nebahat, Hasanpaşa Konağı’nda, “Hepimiz bu dili dayak yiye yiye öğrendik. Şimdi bu dilde edebiyat, siyaset yapıyoruz. Kim bilir, belki de yaralarımızı hiç anlayamayacağız.”

Nebahat Akkoç, Time Dergisi’nin yüzyılın 100 kahramanı arasında saydığı isimlerden. KAMER’in (Kadın Merkezi) kurucusu. Öğretmen eşi 80’lerde Diyarbakır Cezaevi’ne girdi, 1993’te de faili meçhul cinayete kurban gitti. İki çocuğunu yalnız büyüttü, onlarca kez gözaltına alındı, işkence gördü. Yani Kürt coğrafyasında PKK’ya da devlete de aynı mesafede duran bir insanın “normal” hayatını yaşadı.

“Türklerin bilmemesine en çok kırıldığın şey nedir?” diyorum. “PKK öncesi. Her şey PKK ile başladı sanıyorlar” diyor. “Halbuki...”

KÜRT ÇOCUK ONLARCA TOPLU DAYAK GÖRÜR
Silvan. Nebahat küçük, askerler arama yapıyor. Kısa saçlı kız kardeşini erkek sanıp evin altını üstüne getiriyorlar. Gittiklerinde Nebahat da peşlerinden diğer çocuklarla birlikte. Köy meydanını görmek için bir yere saklanıyorlar. Bütün köyün erkeklerini toplamışlar yerde süründürüyorlar, sonra dövüyorlar. “Bunu Kürt bir çocuk büyüyene kadar en az onlarca kez görür” diyor Nebahat, “Babasının dövüldüğünü, annesine küfredildiğini. Bu, PKK meselesi değil. O öfke orada zaten.” O da aynı şeyi söylüyor: “Çocuklarıma hayret ediyorum. Nasıl büyüdüler, nasıl iş güç sahibi oldular.”

Neden?

90’lar. Çocuklar üniversiteye hazırlanıyor. Nebahat bulabildiği en kalın siyah kumaştan perde alıyor. Polisler evde yok sanıp gitsinler. Çünkü eşinin ölümü için mahkemeye başvurmuş, durmadan gözaltına alınıyor ve her alınışında...

“Her seferinde işkence. Eve her dönüşümde çocuklar halimi görmesin diye... Neyse...”

Bu yazıya ilk yorum yapan siz olun!
ece abla, büyük insansın. kalemine hayranım.. keşke tüm gazeteciler senin gibi olsa. eminim ki çok güzel bir türkiye hayal ediyorsun. hayallerinin gerçekleşmesi dileğiyle... seni seviyoruz...
Misafir 01 Nisan 2010 Perşembe 05:15
00:39 bana milliyetçiliğin olmadığı bir tane ülke gösterebilir misin,yo hayır gösteremezsin.çünkü öyle bir ülke yok.ümmetçi/neo-osmanlıcı politikalar işe yarasaydı neredeyse 600 yıllık osmanlı imparatorluğu fransa'daki ihtilalle birlikte ortaya çıkan ulusçuluk fikrinden sonra bir dağılma-parçalanma sürecine girmez ve osmanlı geniş sınırları ve büyük topraklarıyla hala siyasi varlığına devam eder olurdu.ortadoğulu araplar birinci dünya savaşında ingilizler ile bir olup bağımsız olmak için bize karşı savaşmazdı.osmancılık fikri gibi sizin türkiyelilik ideolojinizde artık tutmayacak.
Misafir 01 Nisan 2010 Perşembe 03:42
onuru kırılan insanlar, kaybedecek başka şeyi olmayan insanlar gibidirler... lütfen kırmayın..

Ece Temelkuran
Kıyıdan
Haberturk Gazetesi
31 Mart 2010 Çarşamba

Senkronize Gol Sevinci

2010-03-29T23:06:00.003+03:00

Yine Bana Hüsran Bana Yine Hasret Var

2010-03-29T14:14:00.003+03:00

7 saatlik yolculuğun ardından koşa koşa eve geldim ve direk televizyon karşısına kuruldum. Bu ülkenin en büyük derbisinden beklentim yüksekti, çünkü iki takımda kazanmak zorundaydı. Maçın ardından ise yenilgi bir yana, futbol açısından büyük hayalkırıklığına uğradım. Bursapor'un puansız kapadığı bir hafta da Galatasaray'ın bu kadar krtik bir maçta ortaya koyduğu ruhsuz oyun benim için tam bir hüsrana yol açtı.

Özhan Canaydın'ın vefatıyla ve Emre Belözoğlu'nun kadroda yer almamasıyla yumuşayan ortam maç öncesi güzel sahnelere zemin hazırladı. Eski açıkta yükselen Canaydın kareografisi herkesin tüylerini diken diken ederken duygulanmamak elde değildi. İki camianın iyi geçinebilmesi için bu tarz üzücü olaylara ihtiyaç varsa işimiz zor demektir. Canaydın'ın vefatından sonra bir kişinin daha cenazesini beklemek cidden üzücü, ve bence bu etkiyi yaratacak başka bir isimde yok artık.

Leo Franco için aynı şeyleri söylemek anlamsız artık. Sonuçta Arjantinli Galatasaray kalesini zorla korumuyor. Marketten ucuza alışveriş yapar gibi bonservissiz olduğu için onu transfer edenler ve devre arası Nonda'yı gönderip ona hala tahammül edenler düşünsün. Yalnız Galatasaray seyircisinin böyle kritik bir maçta kendi kalecisini yuhalayacak kadar seviyesizleşmesi kendilerine hiç yakışmadı. Nonda'dan sonra başka bir oyuncuda Ali Sami Yen'de yuhalandı, sanırım alışkanlık haline geliyor artık. Kendi oyuncunu hele ki maç içinde yuhalama olayına bir türlü anlam verememişimdir. Hata da yapsa o kişi Galatasaray forması taşıyor. Maçtan önce tribüne çağırmazsın, antreman sonra imza almazsın olur biter.

Bu maçla beraber anladım ki Galatasaray'daki antipatik oyuncu sayısı her geçen gün artıyor. Barış ve Mustafa Sarp'tan sonra bu listeye Keita'da girdi. Keita'nın derdi nedir tam olarak bilmiyorum ama bu kadar fazla tribünlere oynamaya devam ederse listede ilk sırayı alması çok uzun sürmez. İyi ki Sabri bu aralar uslu duruyor, yoksa Galatasaray izlemeye tahammül edilemeyecek bir hal alıcak. Bir de birilerinin Servet ve Keita'ya ikili mücadelelerde dirseklerine hakim olmayı öğretmesi gerekiyor. İkisi de her an takımı yalnız bıracakmış gibi tedirgin ediyor insanı.

Alex'e o su şisesini atan insanoğluda kına yaksın biryerlerine. Bu ne bilinçsizliktir! Su şisesini futbolcuya denk getirince 3 puan mı veriyolar. Yine kendini bilmez insan evlatları yüzünden o tribünler boş kalacak, onca kombine sahibi ise her zaman ki gibi mağdurları oynayacaktır.

Bunca hayalkırıklığının bir arada yaşandığı bir takımda Neill'in varlığı insanın yüzünde hafif tebessüme sebep oluyor. Neill hamlesi bu yönetimin yapıtığı nadir doğru işlerden biri. Neill'de olmasa Galatasaray camiası bu tabloyu bile arar olurdu herhalde.

Eski başkanın vefatı, Sami Yen'de derbi mağlubiyeti ardından gelen dördüncülük, ikinci Polat dönemi derken Galatasaray açısından tünelin sonundaki ışık git gide azalıyor. Galatasaray umarım karanlık tünelde yolculuk yaparken enkaz altında kalmaz. Aslantepe'de Şampiyonlar Ligi oynama hayalinin gerçeklikle bağı zayıflarken büyük bir hızla bir yandan da Demirören'in Beşiktaş'ına benzemeye devam ediyor Galatasaray.

Eve Dönüş

2010-03-29T13:58:00.002+03:00

Takas döneminde Washington Wizards'a gönderilen Zydrunas Ilgauskas bir kez bile Wizards forması giymeden evine geri döndü. Shaq'ın sakatlığı sonrası Cavaliers seyirciside Ilgauskas'ın geri dönüşünden gayet memnun ve kendisini de çok güzel karşılamışlar ilk maçında. Bu arada takas edilen oyuncunun sezon için içinde tekrar takımına dönmesi de pek mantıklı gelmiyor bana. Cavaliers, hiçbir oyuncusu kaybetmeden kadrosuna all-star Antawn Jamison'ı katmış oldu. Dengeleri bozmamak için en azından o sezon içinde takas edilen oyuncunun eski takımına dönmesi yasaklanabilir.

Amar'e Zedeler

2010-03-29T13:47:00.004+03:00

Amar'e Stoudemire, maç içinde her an her şeyi yapabilecek tarzda bir oyuncu. Sahip olduğu patlayıcı güç ile birçok insani posterlere konu etmiştir. Hemen hemen NBA'de forma giyen bütün uzunların üstünden smaç basan bu insanın ajandasında bulunan smaçlar için Phoenix Suns'ın sitesinde bir anket var. Amar'e zedeler arasından en iyisini seçiyorsunuz. Ben oyumu geçen sene Galatasaray forması giyen Anthony Tolliver üstünden vurduğu acımasız smaca verdim, smaç sonrası şovu ise olayın ciddiyetini biraz daha arttırmış.

İnsanoğlu Doyumsuzdur

2010-03-26T11:28:00.005+02:00

Se7en filminine konu olan yedi günahtan biridir, açgözlülük. Ne yazık ki insanoğlunun doğasında vardır. Kontrol altına alamazsanız o sizi kontrülüne alır, ve farkında olmadan aynanın karşısına geçtiğinizde kendinizi tanıyamayacağınız hale sokar. Para olsun, size her türlü zevki yaşatacak tutku olsun kendinizi kaptırdığınız an size yaptıramayacağı şey yoktur. Tabi ki hayatı boyunca herkes daha iyisini ister, elindekiyle yetinemiyebilir. Burada önemli olan daha iyisine, daha fazlasına nasıl ulaşmaya çalıştığınızdır. UEFA kupasını kazansanızda, Galatasaray ve Fenerbahçe'de forma giyseniz de, La Liga'da oysananızda bazı şeylere doyamayabiliyor insan. Bu ortam Süleyman Seba, Özhan Canaydın gibi insanlar yetiştirirken bir yandan da Gökdeniz Karadeniz ve Fatih Akyel'i de bizlere armağan etmeye devam ediyor.

Hamdolsun

2010-03-26T11:15:00.003+02:00

Boca Juniors, River Plate'i 2-0 yenmiş, yeryüzünün en iyi topcusu kadrosunda ve iki haftadır hat-trick yapıyor, Higuain La Liga'da son haftalarda hiçbir maçı boş geçmiyor, Tevez ve Milito formlarıyla güven veriyor. Daha ne olsun canım, keyifle içtiği puroyla beraber bugünlerde Maradona'dan mutlusu yoktur kanımca. Tek derdi de bu oyunculardan bir onbir kurmak olsun.

İki Kapılı Bir Han...

2010-03-25T10:46:00.008+02:00

Kendi taraftarları ile arasındaki ilişki büyük ölçüde sportif başarılara endeksli olduğu için hiçbir zaman iyi ve sağlıklı olmamıştı Özhan Başkan'ın, belki de en çok bu üzüyordu kendisini. Hayata geçirdiği projeler ya da sergilediği görmeye pek alışık olmadığımız duruşundan çok yapamadıkları veya tribündeki insan gibi davranmaması konuşuldu hep. Ve bir kez daha hayattayken değerini bilemediğimiz birini, bizlere vedasından sonra anlamaya başladık. Aslında böyle duygusal birini her geçen gün yapılan haddini aşan eleştirilerle, protestolarla, vefasızlıklarla dönüşü olmayan bu yolculuğa hazırladığımızın farkına hiçbir zaman varamadık. Adına hareket içeren tezahürat yapılan, aleyhine pankartlar açılan, televizyon programlarında acımasızca eleştirilen bu kişinin de bir insan olduğunu unuttuk ne yazık ki. Ama bu büyük insan vedasıyla bile birçok şeyi anlamamızı sağladı, çok geç olsa da...

Özhan Başkan, Galatasaray liselilerin abisi, Fenerbahçe taraftarları için Galatasaray'ın başında görmek istedikleri tarzda bir başkan, Galatasaray taraftarı için onları Ali Sami Yen tribünlerinden Olimpiyat Stad'ına sürmüş biri olarak herkes için farklı anlamlar taşımaktaydı. Bizler her zaman ki gibi anlık başarılara ve hırsa kapılarak aslında bu sporun bizlere öğretmesi gereken değerlerin hepsini taşıyan birini kalbi buruk uğurladık. Ölümünden sonra ondan bahsedilirken kullanılan bir çok sıfatı sanki daha önce sahip değilmiş gibi üstüne basa basa tekrarlıyoruz. Hayata kendi penceremden eleştirel bir şekilde bakmaya başladığımdan andan itibiran futbola olan bağımıda sorgulamıştım. O zaman farkına vardım ki ben bu oyunu Metin Oktay, Süleyman Seba ve Özhan Başkan gibi insanların bu kurtlar sofrasındaki şık duruşları için seviyorum. Emin ki birçok Beşiktaşlı şuan Demirören'in oturduğu koltukta Süleyman Seba'yı görmek istiyordur. Tıpkı benim Galatasaray başkanı olarak Özhan Canaydın gibi insanları görmeyi istediğim gibi. Olsun varsın takım şampiyon olmasın, böyle de mutlu olunabileceğini herşeyin başarıya endeksli olmadığını anlıyalım yeter bana. Sürüsüne bereket Sinan Enginlerin, Fatih Terimlerin, Gökdeniz Karadenizlerin olduğu şu bataklık ortamında inadına açan bu çicekleri seviyorum ve seveceğim daima...

Özhan Başkan'ın ölümünden sonra birçok insanın açıklamalarını dinledim. Nihat Özdemir gayet güzel konuştu, Aziz Yıldırım çok güzel bir yazı yazmış, Saraçoğlu meydan muharebesi komutanı Terim'de elbet Canaydın'ın centilmenliğinden bahsetti, mikrofonu Sinan Engin'e uzatsak elbet o da güzel birşeyler sölerdi. Ama bu insanlar farkında değiller ki Özhan Başkan'a tam ters duruşlarıyla, hergün yaptıkları gerilim dolu açıklamalarıyla aslında onun bize öğretmeye çalıştıklarına ihanet ediyorlar. Bu insanların yaptığı klişe konuşamlardan öte Beşiktaş idmanında ve dün oynanan Fenerbahçe- Manisaspor maçı öncesi yapılan saygı duruşundaki samimiyete inanıyorum ben. Biliyorum ki lig yarışı iyice kızıştığı zaman bu insanlar ne kadar centilmen olduklarını bize bir kez daha gösterecekler.

Habamam Sınıfı bile Mahmut Hocaları hasta olup yatağa düştüğünde bile gönül almasını becerebilmişlerdi. Mahmut Hoca belki de yaşlıydı ya da sağlık sorunları vardı ama onu asıl yıpratanın Hababam sınıfı olduğunu herkes biliyordu. Özhan Başkan'da bu herkesin birbirinin paçasından aşağıya asıldığı ortamda bunları yaşadı. Takım sahada başarısızı olurken elbet üzülmüştür ama onu asıl yaralayan kendi tribünlerinden edilen küfürler, insanlığına dair yapılan eleştiriler olmuştur. Ve biz Özhan Başkan'nın gönlünü almayı beceremeden buruk şekilde yolladık.

Uzun süre Galatasaray maçlarına gitmeme rağmen kendisiyle konuşma şansım olmadı hiç. Birkaç maç çıkışı kendisini taraftarların içinde stat karşısındaki kulüp binasına yürürken gördüm o kadar. Ama herkes gibi benimde Özhan Başkanla ilgili bir anım var. Olimpiyat Stadı'ndaki Villarreal maçını izlemeye İETT'nin kaldırdığı otobüsle giderken, tıklık tıklım dolu otobüs içinde herkes Özhan Başkan hakkında hoş olmayan söyler sarf ederken gişeler önünde trafik durdu. Yanımıza da o anda başkanın içinde bulunduğu araç yanaştı. Başkanı gören herkes birden birkaç saniye önce söylediklerini yutup başkan lehine tezahürata başladı çoşkuyla. Başkanda camı açtı ve o her zaman yaptığı gibi güleryüzü ile taraftarları selamladı, herşeyden habersiz. İşte böyle vefasız bir taraftar ve camia için adamıştı ömrünü. Futbol çölünde açan ender çiçeklerden biriydi, bir tanesi soldu, umarım bundan sonra nadide bulunan bu çiceklerin değerini solmadan anlarız...

.

2010-03-22T12:02:00.002+02:00

Özhan Canaydın
(1943-2010)

UEFA Avrupa Ligi Çeyrek Final Eşleşmeleri

2010-03-19T14:21:00.002+02:00

UEFA Şampiyonlar Ligi Çeyrek Final Eşleşmeleri

2010-03-19T13:32:00.007+02:00

Fransızlar için şanslı mı desek şansız mı desek bilemiyorum. Son sekize iki takımla katılıp kurada birbirleriyle eşleştiler. Fransa ligi maçı tadında geçmez umarım maçlar. En azından yarı finalde bir takımları olacak. Yıllardır çeyrek finalden ötesini göremeyen Lyon'un bu sefer bunu başaracağına inanıyorum. CSKA Moskova dışında bir takımla eşleşmeleri halinde yarı finali görmeleri zordu. Almanlar bu sefer ballı kura çekemedi. 1999 finalinin rövanşında Manchester United'ı daha şanslı görüyorum. Bu seride bol gollü maçlar izleyebiliriz.

Mourinho ve ekibi Chelsea'den sonra olabilecek en kolay kurayı çekti, ama CSKA Moskova sonrası epey karanlık gözüküyor. Yarı finale çıkmaları halinde şuan için yeryüzünün en iyi futbolunu oynayan iki takımdan birisi ile karşılacaklar. Arsenal ve Barcelona'da 2006 finalinin rövanşı için kozlarını paylaşacak. Henry için bu tur daha farklı anlamlar taşıyor. Emirates'te umarım hak ettiği gibi karşılanır. Kimle eşleşirse eşleşsin her turun favorisi Barcelona, Arsenal eşleşmesinde sakatlık sorunu yaşamazsa adını finale yazdıracaktır. Fabregas'da Nou Camp'a dönüş provasını gerçekleştirecektir.

Heineken

2010-03-18T10:26:00.003+02:00

Böyle bir videonun varlığından beni haberdar eden Ahmet'e teşekkürler.

SUNS Basketbolu Geri Göndü

2010-03-17T11:50:00.004+02:00

Dün gece Minnesota karşısında alınan farklı galibiyet ölçü olmasa da Phoenix Suns basketbolu dönüş sinyalleri verdi. Suns bu sezon bir takımın bir maçta attığı en yüksek sayıya (152) imza attı, hiç uzatma oynamadan. İlk beş oyuncuları dahil olmak üzere sekiz oyuncu çift haneli sayılara ulaştı. Barbosa'nın dönüşü de bir diğer sevindirici haberdi. Normal sezon sonuna yaklaşırken, play-off ilk turunda Dallas Mavericks'i eşleşmesi tadından yenmez.

Stanford Bridge'de Kral Hala J.M

2010-03-17T11:07:00.005+02:00

Ancelotti'nin Mourinho'dan çektiği nedir kardeşim. Adam Milano'dan kaçıp Londra'ya geldi hala kurtulamadı. Inter, Chelsea'yi kupa dışına itti, Mourinho'da şampiyonlar ligi hastretini sona erdirmeye bir adım daha yaklaştı. Barcelona ve Manchester United ile beraber en güçlü favori konumundalar. Gece sonunda anladık ki Stanford Bridge'de kral hala Jose Mourinho.

Pardon!

2010-03-15T23:02:00.005+02:00

Taraftar sahaya inmiş futbolcu kovalıyor, vali çıkıp hakem maçı devam ettirmeliydi diyor.

Diyarbakırspor Başkanı basın toplantısında taşın hakemin kafasına değil de omzuna geldiğini iddaa edip hakemi provakasyonla suçluyor.

Galatasaray kapalı tribününün üst katından aşağıya insan atılıyor.

Abdullah Avcı kameralara yansıyan küfürlerinin adresinin hakem değil Tello olduğunu iddaa edip, oyuncuya edilen küfürden çok doğal birşey şekilde bahsediyor.

Beşiktaşlı bir yönetici doping yapan oyuncusunu savunurcasına çıkıp "zaten 2 aydır oynamıyor cezası da 3 ay cezasının bitmesine az kaldı" diyebiliyor.

Pardon beyler de altı üstü spor yapıp, bu spordan keyif almaya ve keyifli birşeyler izlettirmeye çaba sarfedeceksiniz biraz abartmıyor musunuz yahu???

Keita-mania

2010-03-15T18:10:00.003+02:00

Yukarıdaki resim bence Galatasaray'ın bu sezon ki durumunu gayet güzel açıklıyor. Şampiyonlar Ligi düzeyindeki hücum hattını, Galatasaray defansı taşıyabildiği yere kadar taşıyacak. Bu durum hedeflenen üç kupanın ikisinden elenilmesine sebep olsa da lig şampiyonluğu için mücadele devam etmekte.

Ankaragücü maçını neredeyse kalesinde tehlike yaşamadan atlatan Galatasaray'da, Keita-mania rüzgarı zaman zaman fırtınaya dönüşüp zaman zaman da samyeli şiddetinde devam ediyor. Keita, pazar akşamı ortaya koyduğu oyunla gösterdi ki bu ligde herhangi bir maçı tek başına kazandırabilecek kapasitede. Burada ki asıl sorun Keita'nın performansının zigzaglarla dolu olması.

Dos Santos yine kayıplardaydı. Kanımca Meksikalı, kapanan sert savunmalara karşı etkisiz kalıyor. Kasımpaşa gibi hücum oynayan takımlara karşı ise istediği açık alanları bulup etkili oluyor. Bu tarz takımlara ya da takımın önde olduğu ve hızlı hücum organizasyonlarına ihtiyaç duyduğu anlarda ondan faydalanmak gerekecek gibi.

Neill hakkındaki görüşüm ortaya koyduğu performans ile gün geçtikçe daha da kuvvetleniyor. Avustralyalı, Galatasaray'ın bu sene ki en istikrarlı ve faydalı transferidir.

Baros'un çok uzun bir aradan sonra sahalara golle dönmesi gecenin en güzel gelişmesiydi.

Son bir parantezde Emre Güngör için açayım, Vassel'in sol çizgiden kat ettiği bir pozisyonda yine zamanlama hatası yaptı. Neyse ki bu sefer rakibi kendisinden sıyrılmıştı yoksa takım arkadaşlarını yine eksik bırakaiblirdi. Aklıma geçen seneki Malatyaspor ile oynanan kupa maçı geldi, oyuna girdikten çok kısa bir süre sonra iki zamanlama hatası yapıp atılmıştı. Umarım bu eksikliğini biran önce giderir.

Not Defteri

2010-03-15T11:31:00.003+02:00

Yıldırım Türker'den; AKP milli onur nöbetinde

Banu Güven'den; Homofobiyi tercih etmek

Kaan Sezyum'dan; Hayat ve anlamı

Blok Parti

2010-03-15T11:22:00.002+02:00

1000

2010-03-15T11:09:00.003+02:00

Steve Nash, dün gece 13 yıllık NBA kariyerindeki 1000 maçına çıktı.

L.M

2010-03-14T21:45:00.002+02:00

Bu akşam Nou Camp'da sahne alan futbolun yeni tanrısıdan başkası olamaz.

Fazla Söze Gerek Yok

2010-03-12T22:09:00.003+02:00

"Dünyanın en iyi 10 kalecisinden biriyim"

Kaynak: NtvSpor.net

3 Farklı Duygu

2010-03-12T19:21:00.004+02:00

Not In My House!

Pek alışık olmadığımız bir sahne, Mehmet Okur üstünden smaç vurmaya kalkışan DeAndre Jordan'ı blokluyor.

Get Out Of My Way!

Andrew Bogut smaca giderken önüne çıkan Glen Davis'i yere seriyor.

He Did It Again!

Kobe Bryant bu sene 7. kez maç kazandıran baskete imza atıyor.

İhtimaller Denizi

2010-03-11T17:15:00.000+02:00

Galatasarasy tribünleri Ali Sami Yen'de oynanan Kasımpaşa maçında yukarıdaki pankartı asmıştı. Sezona birçok kupada kupa veya final hedefi ile giren Galatasaray'ın elinde şuan sadece tek bir ihitmal kaldı, o da lig şampiyonluğu. Geçtiğimiz hafta sonu oynanan Eskişehir maçı gösterdi ki bu ihtimalin de gerçekleşme olasılığı o kadar kolay gözükmüyor. Kasımpaşa karşısındaki oyundan sonra Eskişehir maçını izleyenler büyük şaşkınlık yaşadı. Halbuki bu kadar kısa süre içerisinde değişen Galatasaray değil karşısındaki rakipti. Bu yüzden Kasımpaşa karşısındaki oyun aldatıcı olabilir. Çoğu taraftara bir hafta içinde bir takım nasıl bu kadar değişir sorusunun yanıtı Kasımpaşa'nın açık oyunu ile alakalı olduğuna inananlardanım. İstikrarsız gibi gözüken Galatasaray aslında aynı futbolu oynuyor, takım defansı felaket, mücadeleden yoksun, yaratıcılıktan uzak...

Servet'in ilk müdahelelerdeki zamanlama ve tercih hataları artık hemen her maç golle sonuçlanıyor. Forlan karşısında pazara gidip gelen Servet, Eskişehir maçında da Koray'ın tek bir hareketi ile oyundan düştü. Ülkenin en iyi defans oyuncusunun bu halde olması üzüntü verici. Galatasaray'a geldiği ilk seneki performansının aslında tesadüf olduğuna inanmaya başladım. Sivas'tan İstanbul'a dönüşünde kendini ispatlamanın verdiği gaz ile oynadığı sezondan beri performansı yerlerde sürünüyor. Hava toplarındaki "sözde" hakimiyetini ise bir türlü karşı kalede kullanamıyor. Çoğu kornerde topla buluşmasına rağmen skor üretme oranı, Arda'danınkinden bile az. Hücumda kullanılan kornerlerde Servet'in yarısı kadar olan Arda'nın oyun zekası ve pozisyon bilgisi ile daha etkili olduğu düşüncesindeyim.

Kanat Atkaya'nın maç yazısında, Mehmet Topal'ın sahada hiç olmasa daha faydalı olacağı yolunda görüşüne katılmamak elde değil. Rijkaard'ın aya pas oyununda hücuma çıkarken kaptırdığı toplar büyük tehlikelere yol açıyor. Sakatlıktan döndüğünden beri bir türlü toparlanamadı, bu şekilde devam ederse forma bulması zor. Galatasaraylı kimi oyuncuya yapışan sıfatların çoğuna katılmak mümkün değil. Servet'in kornerlerdeki hava hakimiyetinden yukarıda bahsettim, Mhmet Topal'ın da "toplara iyi vurur" etiketi ne yazık ki gerçekten uzak. Maç içinde bir pozisyonda öyle bir vurdu ki topa, neredeyse taç olacaktı.

Keita, sezon başından bu yana gündüz ve gece kadar farklı oyunlar sergiliyor. Sezon başından beri istenilen oyunu sahaya yansıtamayan takım içindeki en istikrarsız oyuncu. Herhangi bir maçı çok kolaylık çevirebilecek kapasiteye sahipken kimi zaman da ne ruhen ne de fiziken sahada olmuyor.

Bunca formsuz oyuncuya karşın takım içinde olumlu sinyaller veren oyunculara baktığımızda, Elano yavaştan takıma ve sisteme alışmış gözüküyor. Takım oyun kurarken geriye gelip top alması, defansın arasına ve arkasına attığı toplarla hücuma çeşitlilik getiriyor. Biraz daha aktif ro lalıp direk skora etki ederse çok daha faydalı olacağına inanıyorum.

Tüm bu olumsuzluklar, formsuz oyuncular ve sakatlıklar içinde tek ihtimalin gerçeğe dönüşmesi ne kadar zor gözükse de yine de herşey teknik heyete ve oyunculara bağlı. Tabi bu arada sezona üç kupa ile başlayıp sezonu kupasız kapatmakta olasıklar dahilinde olduğunu unutmamak lazım.

Lig maçları öncesi Milli Marş'a hayır

2010-03-11T17:04:00.000+02:00

Diyarbakırspor-Bursa-spor maçında ön plana çıkan hadiselerinden biri Milli Marş’ın ıslıklanmasıydı. Olayı bir Diyarbakırspor, bir de Türk futbolu açısından ele alalım. Müsabaka öncesi ‘Korkma sönmez...’ dizelerini okumak PKK terörüne karşı ortaya çıkmış bir seremoni. Bu ülkenin statlarında ‘PKK eşittir Diyarbakırspor’ ve Güneydoğu ekibiyle dalga geçmek, moralini bozmak için kullanılan metotlardan biri, ‘PKK dışarı’ diye bağırmak. Bir diğer metot da marş başladığında Diyarlılara karşı dönüp ‘Bunu size karşı okuyoruz’ imasında bulunmak.
Diyarbakır kenti daha önceki yıllarda da ‘daha hassas’ anlar yaşamıştı, eminim o günlere de rast gelen bir Diyarbakırspor maçı olmuştu. Hafızam yanıltmasın ama daha önce Milli Marş’ın ıslıklandığını en azından bu kadar çarpıcı boyutta duymadım. Bu ıslık eyleminin bilinçli olduğuna inanmıyorum. O an Yeşil-Kırmızılı taraftarlar sinir eşiğini o kadar geçtiler ki statta ne çaldığını bile duymuyorlardı büyük ihtimal. Küçük çaplı bir cinnet geçiriyorlardı belki de. Daha ‘minimal’ olsa da o anki gerilim nedeniyle uğultuyla başlayan seremoniler çok gördük Türkiye’nin diğer statlarında da, o yüzden kimse saygısızlıktan bahsetmesin.
Gelelim Türkiye Futbol Federasyonu’nun sorumluluğuna. TFF yetkilileri, bu meselenin sahalardaki aşırı milliyetçiliği ve şiddeti tırmandırdığı lütfen farkına varınız. Maçlardan önce en sert sloganların atıldığı dakikalar, marş seremonisinin başlama ve bitiş anları. Resmen adrenalin pompası! Sıkça ‘marka değeri’ diye tutturuyorsunuz, yaptırın güzel bir müzik şöyle Şampiyonlar Ligi girişi tadında, güzel olmaz mı? İsviçre maçı çok gerilerde kaldı ama ben dahil bir grup spor gazetecisi zaman zaman o noktaya takılıyoruz. Takılmakta da haklıyız gibi geliyor. O gece yaşananların muhasebesini iyi yapamadığımız için bazı noktalarda aksaklıklar yaşanıyor. Bir kez daha geriye dönüp baktığımda Alpay Özalan’ın vahşi okuma stili (!), taraftarların gaza gelişi bu otorite eliyle düzenlenen marş töreniyle ilintili. Haftada iki kez okulda, bazen bir kereden fazla maçta ‘Milli marş’ idmanı yapan bir gürühun zıvanadan çıkması olarak da görülebilir Saracoğlu Meydan Muharebesi!
Fatih Terim hocanın ‘az milliyetçi’ bulduğu gruptayımdır herhalde. Lakin Naim’i, Halil’i, Hamza’yı ve diğerlerini bir olimpiyatta, bir dünya şampiyonasında Mehmet Akif Ersoy’un dizelerini okurken seyretmek, bana büyük haz vermiştir. O tip durumlarda televizyonun sesini de açarım! Son söz Efkan Bucak’ın: “Bizim milli marşımız gerçekten güzel ve anlamlı ancak sadece yeri geldiğinde söylemek gerek. Öyle bir grup taraftarın kafasına göre söyleyeceği ya da ses düzeni olan stadın keyfi gelince çalacağı bir pop şarkısı değil bu.”

Bener Onar
Radikal Gazetesi
10/03/2010

Futbol

2010-03-11T13:36:00.002+02:00

Maçı canlı yayınlayan bir kanal olmadığı için canlı skorları takip ettiğim internet sitesinin başında uzun bir süre Fiorentina'nın 4. golü atmasını heyecanla bekledim. Ama ne yazık ki maç 3-2 bitti ve almanlar turu geçti. Bayern Munich her zaman ki gibi şanslı kuralarından birini çekmişti ve bu sefer ipten döndüler. Maçtan sonra da aklıma Gary Lineker'in futbolu tanımladığı cümle geldi.

"Futbol, 22 kişinin 90 dakika boyunca mücadele ettiği ve sonunda Almanlar'ın kazandığı bir oyundur"

Adios

2010-03-11T09:19:00.005+02:00

Bu senenin en büyük kehaneti olan Santiago Barnebau çimleri üzerinde Barcelona'nın şampiyonlar ligi kupasını havaya kaldırma olasılığı Real Madridlileri tedirgin ederken, dün akşam bu senenin en büyük fiyaskolarından biri yaşandı. Los Galacticos II benimde beklemediğim bir şekilde şampiyonlar liginden elendi. Manchester United - Milan maçını izlediğim için maç hakkında yorum yapamayacağım ama her ne olursa olsun kendi sahasında aldığı bu sonuç Real Madrid için skandaldır. Bu sonuç lig yarışında Eflatun beyazlıları olumsuz etkileyebilir. Barnebau'da Puyol'un şampiyonlar ligi kupasını havaya kaldırma fikri Madridlilerin kabusu ola dursun en azından olumlu yönden bakıp finalde Katalanlara kaybetmektense evde televizyondan turnuvayı izlemek daha iyi sanırım.

Milan ise bu kadro ve oyun yapısı ile Avrupa Ligi'nde bile yarı final zor oynar. Manchester United 3-2'in rövaşında Milan'a acımadı ve dört golle uğurladı italyanları ülkesine. 60. dakikadan sonra Sir Alex Ferguson as adamlarını dinlendirmeye gitti. Kırmızı şeytanlar Milan'dan bu performansları en az dört beş gömlek üstün olduklarını gösterdi. Her ne kadar kanım bir türlü ısınmasa da Rooney'nin büyük topçu olduğunu bir kez daha gördük. Milan ise sezon sonunda Pato dışında tüm takımı göndersin. Leonardo'nun dün akşam en güzel hamlesi 3-0'dan sonra Beckham'ı oyuna alarak oyuncusunu eski taraftarlarına alkışlatmasıydı. Böylece iki antipatik insan Ronalda ve Beckham bizler gibi evlerinden turnuvayı takip edebilirler artık.

Sıkıntılı Maç

2010-03-10T12:43:00.002+02:00

Sergen Yalçın'ın NTVSpor'daki programını düzenli olarak izleyemesem de hep aynı yüzleri gördüğümüz spor medyasına renk getirdi. Yorumcu Sergen Yalçın'ı, futbolculuk kariyerinde bizlere sunduğu anekdotlar, kimi zaman yaptığı patavatsız ama samimi yorumları ile dinlemesi gayet keyifli. Yalnız bir konu var ki dikkatimi çekti, hemen hemen her maç ile ilgili söylediği "sıkıntılı maç" yorumu. Bi ara çok kısa bir süre de birçok kez "sıkıntılı" kelimesini kullandı. Maç hakkında olsun, bir oyuncu hakkında olsun ilk kullandığı terim sıkıntılı oluyor. Umarım Sergen'in "sıkıntılı" maç yorumu da Ömer Üründül'ün yorumları gibi bir hal almaz.

Back In Town

2010-03-10T11:52:00.002+02:00

Kim derdi ki David Beckham Old Trafford'a başka bir takımın forması ile geri dönecek. İnsanoğlunun çoğu zaman büyük konuşmaması gerektiğine inanırım, hele futbol dünyası içindeki insanların bu hataya hiç düşmemesi gerekir. Yarın nerede ne olacağı hiç belli olmaz, o yüzden bizdeki gibi şu takımın formasını ölsem de giymem gibi sözler çok yersiz kalıyor. Bobby Charlton, George Best, Eric Cantona ve hala Manchester United forması giyen Ryan Giggs gibi efsanelerin arasında adı geçen Beckham, ki ben bu görüşe katılmıyorum, eski çöplüğünde nasıl karşılancak bakalım. Grazer ailesine karşı olan tepkilerini bu maçta da göstermeye hazırlanan Manchester United taraftarlarının Backham ile pek uğraşacaklarını da zannetmem.

% 0.1

2010-03-02T22:22:00.005+02:00

Üst üste iki kez NBA smaç şampiyonu olan bir ismin, maçın en kritik yerinde bomboş smacı kaçırma ihtimali sizce nedir ?

Asker Kaçağı

2010-02-27T12:23:00.001+02:00

Bay Başkan
Size bir mektup yazıyorum.
Umarım zamanınız olur da
Okuyabilirsiniz.

Celp kâğıtlarım geldi,
Çarşamba günü akşam olmadan
Cepheye gitmek için
Ayrılmalıymışım buralardan.

Bay Başkan
Gitmek istemiyorum.
Ben bu dünyaya
Zavallıları öldürmeye gelmedim.

Derdim sizi kızdırmak değil;
Ama yine de bilin ki
Kaçıyorum;
Gitmeyeceğim askere.

Doğduğum günden bu güne,
Babamın öldüğünü
Kardeşlerimin gidip de dönmediğini
Çocuklarımın ağladığını gördüm.

Annem de çok çekti,
Şimdi mezarda.
Ve gülüyor bombalara,
Ve gülüyor akreplere, kurtlara.

Tutsaktım
Çalmışlardı hayatımı,
Ruhumu,
O çok sevgili geçmişimi.

Yarın sabah erkenden
Geride bırakıp
O yitik yılları
Koyulacağım yola

Fransa’nın
Brötonya’dan Provans’a ulaşan
Yollarına vurup kendimi
İnsanlara yalvar yakar diyeceğim

İtaat etmeyi reddedin,
Aman sakın yapmayın
Savaşa gitmeyin;
Gitmeyi reddedin.

Eğer ille de
Dökülecekse bir kan,
Siz yüce bir öndersiniz Bay Başkan
Akıtıverin kendinizinkini.

Bir de varsa bir niyetiniz,
Peşime düşmek gibi.
Söyleyin polislerinize silahım yok;
Vurabilirler beni.

Mouloudji
(Solmaz Kamuran'ın çevirisiyle)

Daddy's Home

2010-02-27T12:13:00.004+02:00

Galatasaray'ın altyapısı artık ona emanet.

Markete Gittim Dönücem

2010-02-26T17:54:00.003+02:00

Sonunda Elimde Kalan Bir Avuç Hüzün...

2010-02-26T13:47:00.010+02:00

Uzun bir aradan sonra Ali Sami Yen yollarına düşmüştüm ve sanki ilk maçıma gidiyormuşcasına heyecanlıydım. Tabi bu heyecanda Agüero ve Forlan'ı izleyecek olmamın etkisini de gizleyemem. Yeryüzünündeki en iyi 20 forvet arasında yer alan bu ikiliyi yan yana izleyemesemde, onları Ali Sami Yen çimlerinin üzerinde görmek güzeldi.

Dün geceki hüsrandan sonra maçın analizini yapmak gelmiyor içimden, onun yerine aklımda kalanlardan kısa kısa bahsedeyim. Dünki oyunu özetlersem Galatasaray, Madrid ve İnönü deplasmanlarında yaptıklarını bu sefer yapamadı, özelliklede maçın ikinci yarısında. İlk yarı oyundan herkes memnundu, ikinci yarının başlaması ile ardı ardına gelen Atletico Madrid atakları ve top hakimiyeti karşısında Galatasaray abandone oldu. Yedeklerin alternatifsizliği de Rijkaard'ı bu şaşkınlık haline ortak etti.

Yenilen ikinci golde Servet'in yamış olduğu savunma ve hamle tam bir faciaydı. Bu ülkenin en iyi savunmacısı bu tarz temel hataları hala yapabiliyorsa orada büyük bir sorun var demektir, tabi sorunun farkına varanlar için. Gerçi 10 kişi kaldıktan sonra maçı uzatmalara taşıyabilmekte Galatasaray için anca tura edilecek vedayı geciktirecek gibi gözüküyordu. Forlan'ın golü vedayı yarım saat öne taşımış oldu.

Agüero'nun sakatlandığı pozisyon önümüzde olmasına rağmen tam olarak göremedim, bu yüzden bir yorum getiremeyeceğim. Agüero'nun sakatlanması sırasında yaşadığım iki hayal kırıklığı vardı. Bir futbolsever olarak Agüero'yu çok kısa süre izleyebilmenin yanında, tribünlerin düşmana karşı kazanılmış zaferin çoşkusuyla Servet için tezahürat yapmasıydı. Ortada ciddi derecede sakatlanmış bir oyuncu varken, bu şiddet yanlısı tutum beni üzdü. Galatasaray taraftarıan, Agüero sedye ile dışarı çıkarken alkışlamak daha çok yakışırdı sanki. Eminim ki, bu güzel oyunun insan canı ile kıyaslanmayacak derecede değersiz olduğunun farkına varmayan insan topluluğu yarın öbür gün Arda'yı Kadıköy'de sakatlayan Lugona'ya yapılan tezahüratlar karşısında çılgına dönecektir.

Maçın en çok tartışılan pozisyonu sonrası Caner'in hakeme kızıp cezayı kendi kesmesi ise tam bir acemilik örneğiydi. Bu seviyede bir maçın son 10 dakikasında yaptığı bu hatayı, tecrübesizliğe ya da anlık sinire bağlamak altı kez milli olmuş, şampiyonlar liginde forma giymiş biri için bahane olmamalıdır.

Maç bitiminde Leo Franco'nun Atletico Madridli oyuncularını, misafir soyunma odasına giden tünelin önünde tek tek tebrik etmesi taraftarlar tarafından tepki görse de bence güzel bir ev sahipliği örneğiydi. Yediği iki golde de bana göre hatası bulunmayan Leo Franco'nun, hangi yüzle rakip takımın oyuncularının elini sıktığını sorgulayanlara Arjantinlinin beş sene Atletico Madrid forması giydiğini hatırlatmakta fayda var. Agüero'nun sakatlandığı pozisyonda da Lucas Neill'in santraya kadar gidip Arda ile taktik hakkında konuşması, Avustralyalının bu oyunu ne kadar ciddiye aldığını gösterdi.

Dün gece yaşanan bu kadar olumsuzluğa karşın gecenin akılda kalan tek olumlu ve güzel hareketi eski açık tribününden geldi. Maç öncesi yaptıkları kareografi çok etkileyiciydi. Emeği geçen herkesin eline sağlık.

Madrid faciasının ardından her ne kadar taraftarlar büyük hayal kırıklığına uğramış olsa da kanımca teknik heyet ve yönetim aynı duygular içinde değildi. Sezon ortasında Nonda'yı gönderip takımı förvetsiz bırıp, yerine avrupada oynayamayan Jo ve doksan artıların oyuncusu olmaya yolunda ilerleyen Dos Santos'u transfer eden zihniyetin hedefi lig şampiyonluğu olsa gerek. Sonuç olarak Galatasaray elinde sadece lig şampiyonluğu kalmış bir şekilde annesinin ligine döndü.

UEFA Europa Lig Son 16

2010-02-26T10:20:00.002+02:00

Hamburger SV (GER) v RSC Anderlecht (BEL)
FC Rubin Kazan (RUS) v VfL Wolfsburg (GER)
Club Atlético de Madrid (ESP) v Sporting Clube de Portugal (POR)
SL Benfica (POR) v Olympique de Marseille (FRA)
Panathinaikos FC (GRE) v R. Standard de Liège (BEL)
LOSC Lille Métropole (FRA) v Liverpool FC (ENG)
Juventus (ITA) v Fulham FC (ENG)
Valencia CF (ESP) v Werder Bremen (GER)

I like Birdman

2010-02-24T00:28:00.001+02:00

Bu Ülkede Güiza Olmak Bile Zor

2010-02-23T23:35:00.002+02:00

Güiza bu ülkede çoğu zaman kendi taraftarları için utanç kaynağı ,rakip taraftarlar içinse dalga konusu olmaktan öteye gidemiyor. Adına yapılan videolar, fotoşoplu resimler bir yana hemen hemen hiç kimse futbolu ile ilgilenmiyor. Güiza, yılda bilmem kaç milyon avro kazanıyor olman mutlu olabilceğin anlamına gelmediğinin örneğidir. Güiza'nın yedek kulübesindeki o ruh halini sadece sahada yapamadıkları ile açıklayamayız. (Yedek kulübesindeki o herkesin ezbere bildiği tabloyu koymamamın sebebi de Güiza'nın üzüntüsüne ortak olmamdır) Her geçen gün hakkında çıkan haberler, eski eşi ile ilgili dedikoduların üstüne bir de kendi stadında gördüğü bu tepki milyon dolarlık birini bile bezdirebilir.

Şiddetin, küfürün her türlüsüne karşı biri olarak o görüntüleri izlerken içim sızladı. Tuttuğum takımın formasını giyen oyuncuya kızabilirim, isyan edebilirim ama asla yuhalama ya da küfür etme taraftarı değilim. Sonuçta sahada oynanan bir oyun ve küfür ettiğinizde bir insan. Size göre kutsal olan formayı giyen birine bunları yapmak o formayada haksızlık yapmak olmaz mı?

Tribünde yer aldığım zamanlarda elimden geldiğince bu felsefede maç izlemeye çalıştım. Eğer bir oyuncunun performansından memnun değilsem ona olan tepkimi 90 dakika içinde değilde başka zamanlarda göstermeyi tercih etmişimdir her zaman. En kötüsü şöyle düşünürüm, bilinçsizce kendimden geçmiş küfür ettiğim adam 2 dakika sonra gol attığında buna hiç birşey olmamış gibi yaparak nasıl sevinebilirim ki. Kısaca milyon dolarlar kazansan da bu ülke de Güiza bile olmak zor be kardeşim.

Rise Of The Footsoldier

2010-02-23T12:43:00.002+02:00

Bu ara bol bol ingiliz sinemasından filmler izledim. Adamlar dramında, aksiyonunda, keyifli hikayelerinde en kralını çekiyorlar. Rise of the footsoldier, West Ham United tribünlerinden gelen Carlton Leach'in kısa sürede yeraltı dünyasının sayılı isimleri arasında yer almasını konu ediyor. Holiganlıkla beraber hayatında yer edinen şiddet sayesinde bir yerlere gelen Carlton, aynı zamanda birçok şeyden de fedakarlık etmek zorunda kalıyor. Yer altında dünyasında yer edindikten kısa süre sonra Londra'da ki Türk mafyası ile de tanışıyor. Filmin süresi biraz uzun gelse de, aksiyon arayanlar için tavsiye edebilirim. Herkese iyi seyirler...

Sampdoria Maçının Faturası

2010-02-23T10:52:00.002+02:00

Jose Mourinho - 3 maç
Samuel - 1 maç
Ivan Cordoba - 1 maç
Cambiasso - 2 maç
Muntari - 2 maç

Aldım Verdim

2010-02-22T22:00:00.008+02:00

Geçen hafta perşembe gecesi itibarı ile NBA'de takas sezonu kapandı. Takımlar her zaman olduğu gibi son saniye takaslarına imza attı. Toplamda 44 oyuncunun yer değiştirdği takaslar içinde çokta ses getirecek bir takas olmadı.

Charlotte Bobcats, Chicago Bulls forması giyen son zamanların sorunlu atletik forveti Tyrus Thomas'ı, Flip Murray ve Acie Law karşılığında kadrosuna kattı. Bunun yanında San Antonio Spurs'un emektar pivotu Theo Ratliff'i de ikinci tur draft hakkı karşılığında aldılar. Bu transferle pota altını sağlama almış oldular. Nazr Mohammed, Tyson Chandler, Boris Diaw, DeSagana Diop ile birlikte uzun rotasyonları genişledi.

Chicago Bulls ise takasın son gününün hareketli takımıydı. Tyrus Thomas'dan boşalan forvet pozisyonu Milwaukee Bucks'dan Hakeem Warrick ile doldurdular. Warrick ve Joe Alexander karşılığında Bucks'a John Salmons ve 2011, 2012 ikinci tur draft hakkını verdiler. Takas sonrası Bulls'a baktığımızda Thomas ve Salmons gitti, Warrick ve Murray geldi. Bu gelişmeler sonrası pekte birşeyin değişeceğini sanmıyorum takımda.

Silah skandalı sonrası takımın içini tamamen boşaltmayı terciih eden Washington Wizards, eldeki yıldızlarını bir bir takımdan gönderiyor. Caron Butler'ın yanında Brandon Hayewood ve DeShawn Stevenson'ı Dallas Mavericks'e gönderirken karşılığında "sorunlu" Josh Howard, Drew Gooden, Quinton Ross ve de James Singleton'ı aldılar. Bir başka all star oyuncusu Antawn Jamison'ı da Cleveland Cavaliers'a takas ettiler, karşılığında Zydrunas Ilgauskas, emir Preldzic ve de 2010 birinci tur draft hakkı aldılar. Takasla gelen Gooden, Wizards forması giymeden Los Angeles Clippers'ın yolunu tutarken karşılığında Al Thornton'u aldılar. Sebastian Telfair'de bu takaslar sonucu Cavaliers'a gitti. Böylece Wizards yıldızlarını değerlerinin altında gönderirken kadrosunu büyük ölçüde yeniledi. Mavericks'de bu takas sonrası batıda Lakers'ı zorlamaya Denver Nuggets ile birlikte iddalı durumu geldi.

Portland Trail Blazers, Greg Oden ve Joel Przybilla'ın sakatlıkları sonrası zayıflayan pota altını Clippers'dan Marcus Camby'i alarak takviye etti. Karşılığında sakat Travis Outlaw ve Steve Blake Clippers'a gitti.

Boston Celtics, 3 kere smaç şampiyonu olan Nate Robinson'ı, Eddie House, Billy Walker ve J.R. Giddens karşılığında kadrosuna kattı.

Son günün en geniş çaplı takası New York Knicks, Houston Rockets ve de Sacremento Kings arasında gerçekleşti. Houston Rockets, artık hiçbir şekilde faydalanamadığı All Star oyuncusu T-Mac'i, 3 takımı içeren bir takas ile New York Knicks'e gönderirken karşılığında Sacremento Kings'ten Kevin Martin, Hilton Amstrong, Knicks'den de Jordan Hill ve de Jared Jeffries'i kadrosuna kattı. Sacremento Kings ise Houston Rockets'dan Carl Landry, Joey Dorsey, Knicks'den de Larry Hughes'u aldı. Tüm planlarını bu yaz serbest kalacak LeBron James'i kadrosuna katmak üzerine kuran New York Knicks, yüksek kontratlı oyuncuları ile yollarını ayırmaya devam ediyor. Takımda gönderilmeyi bekleyen bir tek Ed Curry kaldı. Nate Robinson boşalan oyun kurucu mevkiğinide, Kings'den gelen Sergio Rodriguez ile dolduracaklar. Houston Rockets, Yao Ming'in yokluğunda Carl Landry'i göndererek herkesi şaşırtsada Kevin Martin gibi bir skoreri, hiç oynatmadığı bir oyuncu karşılığında alarak takımın skor gücüne büyük katkı yaptı.

J*Let - Suicide Swing

2010-02-17T11:36:00.003+02:00

Im Juli - 2000

Yorumsuz

2010-02-17T10:24:00.003+02:00

Kendimi bildim bileli şampiyonlar ligi maçlarını Star Tv ekranlarında izliyorum. Türkiye sınırları içinde bu ikili birbirleriyle özdeşlemiş, hatta insanlar başka bir kanalda bu organizasyonu izlese yadırgayacak hale gelmiş durumda neredeyse. Böyle bir ortamda ne yazık ki dün akşam Milan - Manchester United maçını izleyemedik, yerine sinirden adını bile hatırlamadığım bir diziyi yayınlamayı seçti kanal. Salı ya da çarşamba akşamları bu kanalda Şampiyonlar ligi maçları klasik haline gelmişken, artık maç yerine dizi yayınlama modası başladı. Dün akşam onlarca futbolsever gibi bende kanal yönetimi ve zihniyeti için pek hayırlı şeyler düşünemedim, umarım bir daha ekran karşısında elinden oyuncağı alınmış çocuk gibi kalakalmayız.

(Yayın anlaşmasından kaynaklanan bir sorun ya da özel durum olmadığını varsayarak bu yazıyı yazmış bulunmaktayım)